دوره 25، شماره 1 - ( فروردین و اردیبهشت 1405 )
جلد 25 شماره 1 صفحات 109-92 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.KHSH.REC.1404.216
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Fazeli A, Tabrizi M, Namdarpour F. Development and Evaluation of the Effectiveness of a Psycho-Educational Self-Care Package on the Psychological Hardiness of Patients with Diabetes. Toloo-e behdasht 2026; 25 (1) :92-109
URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-3892-fa.html
URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-3892-fa.html
فاضلی اکرم، تبریزی مهدی، نامدارپور فهیمه. تدوین و ارزیابی اثربخشی بسته آموزشی-روان‌شناختی خودمراقبتی بر سرسختی روان‌شناختی بیماران مبتلا به دیابت. طلوع بهداشت. 1405; 25 (1) :92-109
، mehditabr@iau.ac.ir
چکیده: (20 مشاهده)
مقدمه: با توجه به شیوع روزافزون دیابت و کاهش سن ابتلا به این بیماری، توجه به خود مراقبتی و تقویت توانمندی‌های روان‌شناختی بیماران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. ازاین‌رو، پژوهش حاضر با هدف تدوین و ارزیابی اثربخشی بسته آموزشی-روان‌شناختی خود مراقبتی بر سرسختی روان‌شناختی بیماران مبتلا به دیابت انجام شد.
روش بررسی: پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی متوالی انجام شد. در بخش کیفی، تجارب زیسته بیماران مبتلا به دیابت در زمینه خودمراقبتی بررسی و براساس یافته‌های آن، بسته آموزشی-روان‌شناختی خود مراقبتی تدوین شد. در بخش کمی، پژوهش به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه انجام شد. جامعه پژوهش شامل بیماران مبتلا به دیابت مراجعه‌کننده به مراکز سلامت شهر اصفهان بود. 60 بیمار به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند که در نهایت 50 نفر در تحلیل نهایی شرکت کردند. دادهها با استفاده از پرسشنامه سرسختی روان‌شناختی اهواز جمع‌آوری شد و بسته تدوین شده طی 12 جلسه 60 دقیقه‌ای برای گروه آزمایش اجرا شد. دادهها با استفاده از واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شدند..
یافته‌ها: میانگین نمرات سرسختی روان‌شناختی در گروه مداخله از 16/48 به 24/57 افزایش یافت، درحالی‌که این میانگین در گروه گواه از 04/43 به 64/42 تغییر کردکه این تفاوت میانگین از نظر سرسختی روان‌شناختی معنادار بود(76/20F=، 001/0P≤) و اثر مداخله در پیگیری دوماهه نیز حفظ شد.
نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش حاضر حاکی از آن است که بسته تدوین شده می‌تواند به‌عنوان رویکردی نویدبخش در ارتقای سرسختی روان‌شناختی بیماران مبتلا به دیابت مورد توجه قرار گیرد.
روش بررسی: پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی متوالی انجام شد. در بخش کیفی، تجارب زیسته بیماران مبتلا به دیابت در زمینه خودمراقبتی بررسی و براساس یافته‌های آن، بسته آموزشی-روان‌شناختی خود مراقبتی تدوین شد. در بخش کمی، پژوهش به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه انجام شد. جامعه پژوهش شامل بیماران مبتلا به دیابت مراجعه‌کننده به مراکز سلامت شهر اصفهان بود. 60 بیمار به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند که در نهایت 50 نفر در تحلیل نهایی شرکت کردند. دادهها با استفاده از پرسشنامه سرسختی روان‌شناختی اهواز جمع‌آوری شد و بسته تدوین شده طی 12 جلسه 60 دقیقه‌ای برای گروه آزمایش اجرا شد. دادهها با استفاده از واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شدند..
یافته‌ها: میانگین نمرات سرسختی روان‌شناختی در گروه مداخله از 16/48 به 24/57 افزایش یافت، درحالی‌که این میانگین در گروه گواه از 04/43 به 64/42 تغییر کردکه این تفاوت میانگین از نظر سرسختی روان‌شناختی معنادار بود(76/20F=، 001/0P≤) و اثر مداخله در پیگیری دوماهه نیز حفظ شد.
نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش حاضر حاکی از آن است که بسته تدوین شده می‌تواند به‌عنوان رویکردی نویدبخش در ارتقای سرسختی روان‌شناختی بیماران مبتلا به دیابت مورد توجه قرار گیرد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
