دوره 25، شماره 1 - ( فروردین و اردیبهشت 1405 )
جلد 25 شماره 1 صفحات 19-4 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.KHUISF.REC.1403.509
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Eslamian A, Mahdad A, Yousefi Z. Comparison of the Effectiveness of Attachment-Based, Positive and Mindfulness Parenting Training Packages on Symptoms of Emotional Behavioral Problems among Preschool Children. Toloo-e behdasht 2026; 25 (1) :4-19
URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-3872-fa.html
URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-3872-fa.html
اسلامیان عهدیه، مهداد علی، یوسفی زهرا. مقایسه اثربخشی بکار گیری بسته های آموزشی فرزندپروری دلبستگی محور، مثبت نگر و ذهن آگاهانه بر علائم مشکلات رفتاری هیجانی کودکان پیش دبستانی. طلوع بهداشت. 1405; 25 (1) :4-19
گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران ، alimahdad@iau.ac.ir
چکیده: (16 مشاهده)
مقدمه: امروزه رویکردهای فرزندپروری برای بهبود مشکلات روانشناختی کودکان استفاده می شوند. لذا پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی بسته های آموزشی فرزندپروری دلبستگی محور، مثبت نگر و ذهن آگاهانه بر علائم مشکلات رفتاری هیجانی کودکان پیش دبستانی انجام گرفت.
روش بررسی: جامعه آماری شامل مادران دارای فرزند پیش دبستانی دچار مشکلات رفتاری-هیجانی در شهر اصفهان در سال تحصیلی 4-1403 بود. تعداد 80 مادر با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در چهار گروه 20 نفره (سه گروه آزمایش و یک گروه کنترل) گمارده شدند. روش پژوهش نیمه آزمایشـی با طرح پیش آزمـون- پس آزمـون- پیگیـری با گـروه کنتـرل بود.گروه های آزمایش هشت جلسه آموزش دریافت نمودند. گـروه کنتـرل، آموزشی دریافـت نکرد. داده‌ها با استفاده از چک‌لیست رفتاری کودک (CBCL) گردآوری و پس از بررسی پیش‌فرض‌های آماری، با آزمون خی‌دو، تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS26 تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین مشکلات رفتاری هیجانی (نمره کل) در هر سه گروه(با تغییر 15 درصدی برای گروه دلبستگی محور، 6/15 درصدی برای گروه مثبت نگر و 5/30 درصدی برای گروه ذهن آگاهانه) نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری داشت(001/0>p). نتایج آزمون‌های تعقیبی بیانگر تداوم این اثرات در مرحله پیگیری بود. در مقایسه روشها، فرزندپروری ذهن‌آگاهانه در مرحله پس‌آزمون در کاهش مشکلات کل اثربخشی بیشتری داشت، در حالی که در مرحله پیگیری، فرزندپروری دلبستگی محور در کاهش مشکلات رفتاری-هیجانی اثربخش تر از دو رویکرد دیگر بود.
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته های پزوهش حاضر، هر سه رویکرد فرزندپروری در کاهش مشکلات رفتاری-هیجانی کودکان پیش‌دبستانی مؤثر بودند، اما الگوی اثربخشی آن‌ها در طول زمان متفاوت بود. فرزندپروری ذهن‌آگاهانه در پایان مداخله و فرزندپروری دلبستگی‌محور در دوره پیگیری، اثربخشی بیشتری در کاهش مشکلات کلی نشان دادند. این یافته بر اهمیت توجه به زمان ارزیابی اثرات مداخلات فرزندپروری در انتخاب رویکرد مناسب تأکید دارد.
این مقاله مستخرج از رساله دکتری تخصصی روانشناسی می باشد.
روش بررسی: جامعه آماری شامل مادران دارای فرزند پیش دبستانی دچار مشکلات رفتاری-هیجانی در شهر اصفهان در سال تحصیلی 4-1403 بود. تعداد 80 مادر با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در چهار گروه 20 نفره (سه گروه آزمایش و یک گروه کنترل) گمارده شدند. روش پژوهش نیمه آزمایشـی با طرح پیش آزمـون- پس آزمـون- پیگیـری با گـروه کنتـرل بود.گروه های آزمایش هشت جلسه آموزش دریافت نمودند. گـروه کنتـرل، آموزشی دریافـت نکرد. داده‌ها با استفاده از چک‌لیست رفتاری کودک (CBCL) گردآوری و پس از بررسی پیش‌فرض‌های آماری، با آزمون خی‌دو، تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS26 تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین مشکلات رفتاری هیجانی (نمره کل) در هر سه گروه(با تغییر 15 درصدی برای گروه دلبستگی محور، 6/15 درصدی برای گروه مثبت نگر و 5/30 درصدی برای گروه ذهن آگاهانه) نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری داشت(001/0>p). نتایج آزمون‌های تعقیبی بیانگر تداوم این اثرات در مرحله پیگیری بود. در مقایسه روشها، فرزندپروری ذهن‌آگاهانه در مرحله پس‌آزمون در کاهش مشکلات کل اثربخشی بیشتری داشت، در حالی که در مرحله پیگیری، فرزندپروری دلبستگی محور در کاهش مشکلات رفتاری-هیجانی اثربخش تر از دو رویکرد دیگر بود.
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته های پزوهش حاضر، هر سه رویکرد فرزندپروری در کاهش مشکلات رفتاری-هیجانی کودکان پیش‌دبستانی مؤثر بودند، اما الگوی اثربخشی آن‌ها در طول زمان متفاوت بود. فرزندپروری ذهن‌آگاهانه در پایان مداخله و فرزندپروری دلبستگی‌محور در دوره پیگیری، اثربخشی بیشتری در کاهش مشکلات کلی نشان دادند. این یافته بر اهمیت توجه به زمان ارزیابی اثرات مداخلات فرزندپروری در انتخاب رویکرد مناسب تأکید دارد.
این مقاله مستخرج از رساله دکتری تخصصی روانشناسی می باشد.
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
روان شناسی
دریافت: 1404/10/20 | پذیرش: 1404/12/10 | انتشار: 1405/8/10
دریافت: 1404/10/20 | پذیرش: 1404/12/10 | انتشار: 1405/8/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
