Tolooebehdasht

fa مقایسه اثربخشی بکار گیری بسته های آموزشی فرزندپروری دلبستگی محور، مثبت نگر و ذهن آگاهانه بر علائم مشکلات رفتاری هیجانی کودکان پیش دبستانی Comparison of the Effectiveness of Attachment-Based, Positive and Mindfulness Parenting Training Packages on Symptoms of Emotional Behavioral Problems among Preschool Children روان شناسی Psychology كاربردي Applicable مقدمه: امروزه رویکردهای فرزندپروری برای بهبود مشکلات روانشناختی کودکان استفاده می شوند. لذا پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی بسته های آموزشی فرزندپروری دلبستگی محور، مثبت نگر و ذهن آگاهانه بر علائم مشکلات رفتاری هیجانی کودکان پیش دبستانی انجام گرفت. روش‌ بررسی: جامعه آماری شامل مادران دارای فرزند پیش دبستانی دچار مشکلات رفتاری-هیجانی در شهر اصفهان در سال تحصیلی 4-1403 بود. تعداد 80 مادر با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در چهار گروه 20 نفره (سه گروه آزمایش و یک گروه کنترل) گمارده شدند. روش پژوهش نیمه آزمایشـی با طرح پیش آزمـون- پس آزمـون- پیگیـری با گـروه کنتـرل بود.گروه های آزمایش هشت جلسه آموزش دریافت نمودند. گـروه کنتـرل، آموزشی دریافـت نکرد. داده‌ها با استفاده از چک‌لیست رفتاری کودک (CBCL) گردآوری و پس از بررسی پیش‌فرض‌های آماری، با آزمون خی‌دو، تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS26 تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین مشکلات رفتاری هیجانی (نمره کل) در هر سه گروه(با تغییر 15 درصدی برای گروه دلبستگی محور، 6/15 درصدی برای گروه مثبت نگر و 5/30 درصدی برای گروه ذهن آگاهانه) نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری داشت(001/0>p). نتایج آزمون‌های تعقیبی بیانگر تداوم این اثرات در مرحله پیگیری بود. در مقایسه روشها، فرزندپروری ذهن‌آگاهانه در مرحله پس‌آزمون در کاهش مشکلات کل اثربخشی بیشتری داشت، در حالی که در مرحله پیگیری، فرزندپروری دلبستگی محور در کاهش مشکلات رفتاری-هیجانی اثربخش تر از دو رویکرد دیگر بود. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته های پزوهش حاضر، هر سه رویکرد فرزندپروری در کاهش مشکلات رفتاری-هیجانی کودکان پیش‌دبستانی مؤثر بودند، اما الگوی اثربخشی آن‌ها در طول زمان متفاوت بود. فرزندپروری ذهن‌آگاهانه در پایان مداخله و فرزندپروری دلبستگی‌محور در دوره پیگیری، اثربخشی بیشتری در کاهش مشکلات کلی نشان دادند. این یافته بر اهمیت توجه به زمان ارزیابی اثرات مداخلات فرزندپروری در انتخاب رویکرد مناسب تأکید دارد.  این مقاله مستخرج از رساله دکتری تخصصی روانشناسی می باشد.   <div style="text-align: justify;">Introduction: Nowadays, parenting approaches are widely used to improve children’s psychological problems. Therefore, the present study aimed to compare the effectiveness of attachment-based, positive and mindfulness parenting training packages on symptoms of emotional behavioral problems among preschool children.</div> <div style="border: 1pt none windowtext; padding: 15pt; text-align: justify;">Methods: The statistical population consisted of mothers with preschool children suffering from behavioral–emotional problems in Isfahan during the 2024–2025 school year. 80 mothers were selected through purposive sampling and randomly assigned to four groups (three experimental and one control) of 20 participants each. The study employed a semi-experimental design with pre-test, post-test, and follow-up phases, along with a control group. The experimental groups received eight training sessions, while the control group received no training. Data were collected using the Child Behavior Checklist (CBCL). After verification of the statistical assumptions, data were analyzed using the chi-square test, repeated measures ANOVA, and the Bonferroni post hoc test in SPSS26.</div> <div style="border:none windowtext 1.0pt; padding:15.0pt 15.0pt 15.0pt 15.0pt">Results: The results showed that the mean total score of behavioral-emotional problems decreased significantly in all three intervention groups compared with the control group (15% change in the attachment-based group, 15,6% in the positive parenting group, and 30,5% in the mindful parenting group; p<0,001). Post hoc tests indicated that these improvements were maintained during follow-up. Mindful parenting was more effective in reducing total problems at the post-test. This was while in the follow-up phase, attachment-based parenting showed significantly greater effectiveness at follow-up (p<0,05) Conclusion: All three parenting approaches were effective in reducing behavioral-emotional problems in preschool children; however, their effectiveness varied over time. Mindful parenting demonstrated greater effectiveness at post-test, whereas attachment-based parenting showed greater effectiveness during the follow-up period. These findings highlight the importance of considering the timing of outcome assessment when selecting an appropriate parenting intervention.  </div> <div></div> فرزندپروری, روابط والد-کودک, اختلالات رفتاری کودکان, هیجان ها, کودکان Parenting, Parent-Child Relations, Child Behavior Disorders, Emotions, Children 4 19 http://tbj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3446-1&slc_lang=fa&sid=1 Ahdieh Eslamian عهدیه اسلامیان Dr.eslamian.a@iau.ac.ir 0000-0002-6189-076X No Department of Psychology, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Ali Mahdad علی مهداد alimahdad@iau.ac.ir 0000-0001-9366-5500 Yes Department of Psychology, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Zahra Yousefi زهرا یوسفی Dr_yousefi@iau.ac.ir 0000-0001-5856-3605 No Department of Psychology, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران