دوره 24، شماره 5 - ( اذر و دی 1405 )
جلد 24 شماره 5 صفحات 34-20 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.D.REC.1404.006
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Marashi S S, Moshtaghi S. The Effect of Academic Engagement Training Program on Academic Engagement and Sense of Belonging to School in Procrastinating Students. TB 2026; 24 (5) :20-34
URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-3831-fa.html
URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-3831-fa.html
مرعشی سکینه سادات، مشتاقی سعید. تاثیر آموزش برنامه مشغولیت تحصیلی بر درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه در دانشآموزان دارای اهمالکاری تحصیلی. طلوع بهداشت. 1405; 24 (5) :20-34
گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران. ، saeed1788@gmail.com
چکیده: (16 مشاهده)
مقدمه: یکی از مهمترین دغدغههای نظام آموزشی، افزایش کیفیت یادگیری دانشآموزان و حل مشکلات یادگیری آنان است. از جمله عواملی که میتواند در این زمینه تاثیرگذار باشد، اهمالکاری است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش برنامه مشغولیت تحصیلی بر درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان دارای اهمالکاری تحصیلی انجام شد.
روش بررسی: این پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر اهواز در سال تحصیلی 1404-1403 بود. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند 30 دانشآموز دارای اهمالکاری تحصیلی انتخاب شد. این تعداد به طور تصادفی در دو گروههای آزمایش و گروه گواه جایگزین شدند. دادهها با استفاده از مقیاس اهمالکاری تحصیلی و پرسشنامه درگیری تحصیلی و مقیاس احساس تعلق به مدرسه جمعآوری شد. تحلیل دادهها از طریق نرمافزار SPSS نسخه 24 با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی انجام شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش مشغولیت تحصیلی موجب افزایش و تاثیر مثبت بر درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه در دانشآموزان شد (01/0>p) و این نتایج در دوره پیگیری نیز تداوم یافته است (01/0>p).
نتیجهگیری: با توجه به مؤثر بودن برنامه آموزش مشغولیت تحصیلی بر درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه بنابراین، یافتهها نشان میدهد که آموزش مشغولیت تحصیلی به عنوان روش مکمل برنامههای آموزشی مدارس برای دانشآموزان دارای اهمالکاری تحصیلی استفاده شود.
این مقاله برگرفته از پایاننامه دوره کارشناسی ارشد رشته روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول است.
روش بررسی: این پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر اهواز در سال تحصیلی 1404-1403 بود. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند 30 دانشآموز دارای اهمالکاری تحصیلی انتخاب شد. این تعداد به طور تصادفی در دو گروههای آزمایش و گروه گواه جایگزین شدند. دادهها با استفاده از مقیاس اهمالکاری تحصیلی و پرسشنامه درگیری تحصیلی و مقیاس احساس تعلق به مدرسه جمعآوری شد. تحلیل دادهها از طریق نرمافزار SPSS نسخه 24 با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی انجام شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش مشغولیت تحصیلی موجب افزایش و تاثیر مثبت بر درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه در دانشآموزان شد (01/0>p) و این نتایج در دوره پیگیری نیز تداوم یافته است (01/0>p).
نتیجهگیری: با توجه به مؤثر بودن برنامه آموزش مشغولیت تحصیلی بر درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه بنابراین، یافتهها نشان میدهد که آموزش مشغولیت تحصیلی به عنوان روش مکمل برنامههای آموزشی مدارس برای دانشآموزان دارای اهمالکاری تحصیلی استفاده شود.
این مقاله برگرفته از پایاننامه دوره کارشناسی ارشد رشته روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول است.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
