دوره 24، شماره 6 - ( بهمن و اسفند 1404 )
جلد 24 شماره 6 صفحات 64-49 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.TNB.REC.1404.312
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Hosseini F, Tabatabainejad F S, Afrakhte S. Comparing the Effectiveness of Positive Psychology-Based Therapy and Cognitive-Behavioral Therapy on Depressive Symptoms in Nurses. TB 2025; 24 (6) :49-64
URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-3841-fa.html
URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-3841-fa.html
حسینی فاطمه السادات، طباطبایی نژاد فاطمه السادات، افراخته سقا. اثربخشی درمان مبتنی بر روان شناسی مثبت و درمان شناختی رفتاری بر نشانه های افسردگی پرستاران. طلوع بهداشت. 1404; 24 (6) :49-64
دانشگاه آزاد واحد نایین ، FS.Tabatabaei1349@iau.ac.ir
چکیده: (303 مشاهده)
مقدمه : پرستاران به دلیل ماهیت دشوار، شیفتهای کاری طولانی و مواجهه مداوم با موقعیتهای استرسزا، در معرض خطر بالای ابتلا به افسردگی قرار دارند. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر روانشناسی مثبت و درمان شناختی–رفتاری بر نشانههای افسردگی در پرستاران شهر یزد بود.
روش بررسی : این پژوهش از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری سهماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه پرستاران شاغل در بیمارستانهای دولتی و خصوصی شهر یزد در سال ۱۴۰۴ (۲۹۹۱ نفر) بود که از میان آنها ۶۰ نفر با روش نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب و در سه گروه درمان شناختی–رفتاری، درمان مبتنی بر روانشناسی مثبت و کنترل (هر گروه ۲۰ نفر) بهصورت تصادفی گمارده شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه افسردگی بک نسخه دوم (۱۹۹۶) بود. نسخه ۲۶ تحلیل شد.SPSS دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر در نرمافزار
یافتهها: نتایج نشان داد که هر دو مداخله در کاهش نشانههای افسردگی در مراحل پسآزمون و پیگیری، (001/0>p) موثر بودند. اما درمان شناختی–رفتاری اثربخشی بیشتری در کاهش علائم افسردگی نسبت به درمان مبتنی بر روانشناسی مثبت داشت. (009/0=p , 80/7=F)
نتیجهگیری: یافتهها بیانگر آن است که مداخلات روانشناختی بهویژه درمان شناختی–رفتاری میتوانند نقش مؤثری در ارتقای سلامت روان پرستاران و کاهش پایدار علائم افسردگی ایفا کنند.
روش بررسی : این پژوهش از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری سهماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه پرستاران شاغل در بیمارستانهای دولتی و خصوصی شهر یزد در سال ۱۴۰۴ (۲۹۹۱ نفر) بود که از میان آنها ۶۰ نفر با روش نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب و در سه گروه درمان شناختی–رفتاری، درمان مبتنی بر روانشناسی مثبت و کنترل (هر گروه ۲۰ نفر) بهصورت تصادفی گمارده شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه افسردگی بک نسخه دوم (۱۹۹۶) بود. نسخه ۲۶ تحلیل شد.SPSS دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر در نرمافزار
یافتهها: نتایج نشان داد که هر دو مداخله در کاهش نشانههای افسردگی در مراحل پسآزمون و پیگیری، (001/0>p) موثر بودند. اما درمان شناختی–رفتاری اثربخشی بیشتری در کاهش علائم افسردگی نسبت به درمان مبتنی بر روانشناسی مثبت داشت. (009/0=p , 80/7=F)
نتیجهگیری: یافتهها بیانگر آن است که مداخلات روانشناختی بهویژه درمان شناختی–رفتاری میتوانند نقش مؤثری در ارتقای سلامت روان پرستاران و کاهش پایدار علائم افسردگی ایفا کنند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روان شناسی
دریافت: 1404/4/20 | پذیرش: 1404/6/20 | انتشار: 1404/8/28
دریافت: 1404/4/20 | پذیرش: 1404/6/20 | انتشار: 1404/8/28
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
