Tolooebehdasht

fa بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر نظام خود در کمال‌گرایی و افسردگی پایدار زنان افسرده شهر اصفهان An Evaluation of Reduction Self-System Therapy's Effectiveness in Reducing Perfectionism and Persistent Depressive Symptoms Among Women in Isfahan روان شناسی Psychology پژوهشي Research مقدمه: افسردگی پایدار در زنان تقریباً دو برابر مردان است و ارتباط نزدیکی با ویژگی‌های کمال‌گرایانه دارد. این اختلال مزمن با افت کیفیت زندگی، اختلال در عملکرد اجتماعی و افزایش خطر خودکشی همراه است. درمان مبتنی بر نظام خود(SST) یکی از روش‌های نوین و اختصاصی برای درمان افسردگی است. با وجود اثربخشی این روش در مطالعات بین‌المللی، تاکنون در ایران به صورت مستقل و ساختار یافته ارزیابی نشده و فرآیند بومی‌سازی آن آغاز نشده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی SST در افسردگی پایدار و کمال‌گرایی بود. روش بررسی: این مطالعه نیمه ‌تجربی با طرح پیش‌آزمون‌ـ‌پس‌آزمون و گروه کنترل، روی 24 زن             ۲۰ تا ۵۰ ساله مبتـلا به افسردگی پایدار انجام شد که از مراکز مشاوره شهر اصفهـان و بر اساس ملاک‌های   DSM-5  و پرسشنامه CDRS انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به صورت هدفمند و تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هرکدام ۱۲ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش ۱۰ جلسه هفتگی درمان  SSTدریافت کرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه دیستایمی کرنل و کمال‌گرایی هیل بودند که روایی و پایایی آن‌ها در مطالعات داخلی تأیید شده است. ارزیابی‌ها در سه مرحله انجام شد و داده‌ها با تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد میانگین نمره افسردگی پایدار و کمال‌گرایی در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل پس از اجرا به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (p<0.001). همچنین اندازه اثر بسیار بالا بود (η²>0.80) که بیانگر اثربخشی قوی مداخله است. این تغییرات در مرحله پیگیری نیز حفظ شد. نتیجهگیری: مطالعه نشان داد که بکارگیری SST می تواند در کاهش افسردگی پایدار و کمال گرایی بکار گرفته شود.    Introduction: Persistent depressive disorder is nearly twice as prevalent in women as in men and is closely linked to perfectionistic traits. This chronic condition is associated with reduced quality of life, impaired social functioning, and increased suicide risk. Self-System Therapy (SST) is a novel and specialized approach for treating depression. Although its effectiveness has been demonstrated internationally, SST has not yet been independently and systematically evaluated in Iran, and its cultural adaptation remains in early stages. This study aimed to examine the effectiveness of SST in reducing persistent depression and perfectionism. Methods: A semi-experimental pretest-posttest design with a control group was employed. Twenty-four women aged 20–50 with persistent depressive symptoms were selected from counseling centers in Isfahan based on DSM-5 criteria and scores on the Cornell Dysthymia Rating Scale (CDRS). Participants were purposefully and randomly assigned to SST (n=12) or control (n=12). The experimental group received 10 weekly sessions of SST therapy. Assessment tools included the CDRS and Hill’s Perfectionism Questionnaire, both validated in prior Iranian studies. Data were analyzed using repeated measures ANOVA across three phases: pretest, posttest, and three-month follow-up. Results: The results of the study showed that the mean scores of persistent depression and perfectionism in the experimental group decreased compared to the control group after the intervention, and this change was reported to be significant (p<0/001, η²=0/80). Moreover, the therapeutic effects remained stable during the follow-up phase. Conclusion: The study showed that the use of SST can be effective in reducing persistent depression and perfectionism.   افسردگی پایدار, دیس‌تایمی, درمان مبتنی بر نظام خود, روان‌درمانی, کمال‌گرایی, زنان Persistent depression, Dysthymia, Self-system therapy, Psychotherapy, Perfectionism, Women 15 31 http://tbj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3328-2&slc_lang=fa&sid=1 Somayeh Soleymani سمیه سلیمانی 362iran@gmail.com 0009-0006-2654-6492 No Yousef Gorji یوسف گرجی gorji@iaukhsh.ac.ir 0000-0003-4456-6332 Yes Mahmood Sharifi Esfahani محمود شریفی اصفهانی es.sharifi@iaukhsh.ac.ir 0000-0001-7365-6826 No