Tolooebehdasht

fa اثربخشی آموزش تاب آوری مثبت گرا بر خود تنظیمی هیجانی، پریشانی روان شناختی و تعامل والد- فرزند در مادران کودکان کم توان ذهنی Effectiveness of Positive Resilience Training on Emotional Self-Regulation, Psychological Distress and Parent-Child Interaction among Mothers of Mentally Retarded Children روان شناسی Psychology پژوهشي Research مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی آموزش تاب آوری مثبت گرا در بهبود خود تنظیمی هیجانی، پریشانی روان شناختی و تعامل والد- فرزند در مادران کودکان کم توان ذهنی انجام شد. روش بررسی: : ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه ارزیابی پریشانی روانشناختی کسلر (1992)، پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی هافمن و کاشدان (2010) و پرسشنامه تعامل والد – فرزند  پیانتا (1994) بود. آموزش تاب آوری مثبت گرا در 8 جلسه 90 دقیقهای اجرا شدند. تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS.v21 و آزمونهای تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر در برگیرنده کلیه مادران دارای کودکان کم توان ذهنی شهر تبریز در سال 1401 بود. از بین افراد جامعه آماری، 45 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و به روش تصادفی در سه گروه (هر گروه 15 نفر) گمارش شدند. یافته ها نتایج پژوهش نشان داد آموزش تاب آوری مثبت گرا بر نمره کلی خودتنظیمی هیجانی و مؤلفه های پنهان کاری و سازش اثربخش است. افزون بر این، اثربخشی این مداخله بر پریشانی روانشناختی نیز معنادار شده است. همچنین، نتایج بیانگر آن بود آموزش تاب آوری مثبت گرا بر متغیر رابطه مثبت کلی و مؤلفههای نزدیکی و وابستگی تأثیر معناداری دارد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر پیشنهاد میشود آموزش تاب آوری مثبت گرا در اولویت برنامههای مداخلهای برای بهبود سلامت روانی مادران کودکان کم توان ذهنی قرار گیرد.   Introduction: This study aims to investigate the effect of positive resilience training on improving emotional self-regulation, psychological distress, and parent-child interactions in mothers of children with intellectual disabilities. Methods: Data collection tools included Kessler Psychological Distress Scale (1992), Emotion Self-Regulation Questionnaire by Hofmann and Kashdan (2010), and Parent-Child Interaction Questionnaire by Pianta (1994). Positive resilience training was implemented in 8 sessions, each lasting 90 minutes. Data analysis was done using SPSS.v21 software and univariate and multivariate analysis of covariance tests. 30 individuals were selected using purposive sampling method who were randomly assigned to two groups (15 individuals per group). Results: The results showed that positive resilience training was effective on the overall score of emotional self-regulation and the components of concealment and compromise. In addition, the effectiveness of this intervention on psychological distress had also been significant. Also, the results showed that positive resilience training had a significant effect on general positive relationship and the components of closeness and dependence. Conclusion: Based on the results of this study, it is recommended to prioritize positive resilience training in intervention programs aimed at improving mental health of the mothers of children with intellectual disabilities.   تاب آوری مثبت گرا, خود تنظیمی هیجانی, پریشانی روان شناختی, تعامل والد- فرزند, مادران, کم توانی ذهنی Positive Resilience, Emotional Self-Regulation, Psychological Distress, Parent-Child Interaction, Mothers, Intellectual Disability 89 106 http://tbj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3129-1&slc_lang=fa&sid=1 Bamdad Shadi Zavareh بامداد شادی زواره bamdadshady@gmail.com 0009-0009-5402-5936 No Tabriz Branch Islamic Azad University واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی Masoumeh Azmoudeh معصومه آزموده mas_azemod@yahoo.com 0000-0003-1534-9814 Yes Tabriz Branch Islamic Azad University واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی Babak Kashefimehr بابک کاشفی مهر babakkashefi@yahoo.com 0000-0002-9249-5746 No Tabriz University of Medical Sciences دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز Javad Mesrabadi جواد مصرآبادی mesrabadi@azaruniv.ac.ir 0000-0001-7717-2298 No Azarbaijan Shahid Madani University استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران