fa خودمراقبتی زنان و نقش تبیین‌گر دین در ارتقای آن: مطالعه‌ای تطبیقی در شهر یزد تخصصي Special پژوهشي Research <strong>مقدمه</strong>: امروزه رفتارهای مقابله‌ای دین از جمله دعا، امید به خدا و شرکت در مناسک جمعی به عنوان یکی از عوامل تعیین‌کننده اصلی رفتار‌های سلامتی تلقی می‌شود زیرا می‌تواند اثرات مثبتی بر استراتژی‌های رفتاری زنان در راستای خودمراقبتی‌‌ داشته باشد. با وجود این تحقیقات تجربی اندکی در این زمینه وجود دارد و پژوهش حاضر قصد دارد رابطه بین دینداری و خودمراقبتی زنان مورد بررسی قرار دهد.<br> <strong>روش بررسی</strong>: تحقیق حاضر یک مطالعه مقطعی به شیوه پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیۀ زنان 70-18 ساله شهر یزد در سال 1399 است. حجم نمونه براساس فرمول کوکران 737 نفر تعیین شد و با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای متناسب (<span dir="LTR">PPS</span>) انتخاب شدند. داده‌ها بر اساس پرسشنامه خودمراقبتی محقق‌ساخته و دینداری گلاک و استارک جمع<span dir="LTR">‌</span>آوری شدند.<br> <strong>یافته‌ها</strong>: نتایج حاصل از بررسی رابطه بین دینداری و خودمراقبتی نشانگر آن است که تأثیر دینداری بر خودمراقبتی، مثبت و معنی‌دار است (001/0<span dir="LTR">, </span><span dir="LTR">P<</span>38/0<span dir="LTR">&beta;</span><span dir="LTR"> =</span>). میزان تأثیر دینداری بر خودمراقبتی زنان نیز در منطقه حاشیه‌ 56/0، میانی 38/0 و بالا 36/0 به دست آمد (001/0><span dir="LTR">P</span>). همچنین بین شدت رابطه بین دینداری و خودمراقبتی در مناطق سه‌گانه شهر یزد تفاوت معنی‌داری وجود ندارد (<span dir="LTR">CR<1.96</span>). ‌علاوه‌براین مدل معادله ساختاری از برازش خوبی برخوردار است.<br> <strong>نتیجه‌گیری</strong>: لازم است به منظور بهبود عملکرد خودمراقبتی در زنان توجه ویژه‌ای به بسترهای اجتماعی که زنان در آن زندگی می‌کنند داشته باشیم زیرا تصمیم زنان در اتخاذ رفتارهای مراقبت‌محور توسط شرایط اجتماعی که آن‌ها را احاطه نموده است مشروط می‌گردد.&nbsp;<br> &nbsp; <strong>Introduction:</strong> Today, religious coping behaviors such as prayer, hope in God and participation in collective rituals are considered as one of the main determinants of health behaviors because it can have positive effects on womenchr(&#39;39&#39;)s behavioral strategies with the aim of self-care. However, there is little empirical research in this scope and the present study intends to investigate the relationship between religiosity and self-care of women.<br> <strong>Methods:</strong> The present research was a survey cross-sectional study. The population of this study included all Women 18-70 years old, the city of Yazd in 2020. The sample size was determined based on Cochran formula 737 and was used with Probability Proportionate to Size Sampling (PPS). Data based on a researcher-made self-care questionnaire and religiosity standard questionnaire were collected.<br> <strong>Results:</strong> The results on the relationship between religiosity and self-care revealed that the effect of religiosity on self-care was positive and significant (&beta;= 0.38, p<0.001). The effectiveness rates of religiosity on womenchr(&#39;39&#39;)s self-care in the marginal, the middle, and the upper areas were 0.56, 0.38, and 0.36, respectively (p<0.001). Also, there was no significant difference between the intensity of the relationship between religiosity and self-care in the three areas (CR<1.96). Also, the structural equation model had a good fit.<br> <strong>Conclusions:</strong> It is necessary that since womenchr(&#39;39&#39;)s decision to adopt care-oriented behavior is conditioned by the social conditions that surround them, we should pay special attention to the social contexts in which they live to improve self-care performance in them.<br> &nbsp; استراتژی, خودمراقبتی, دین, زنان Strategy, Self-Care, Religion, Women. 27 38 http://tbj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1232-5&slc_lang=fa&sid=1 Hamideh Shiri-Mohammadabad حمیده شیری محمدآباد 0000-0002-5269-3561 No Yazd University دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران. SeyedAlireza Afshani سید علیرضا افشانی afshanialireza@yazd.ac.ir 0000-0002-2311-3329 Yes Yazd University دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.