fa بررسی اثربخشی آموزش خوددلگرم‌سازی شوانکر بر میزان تاب‌آوری و خوش‌بینی مادران دارای کودکان معلول‌ذهنی تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>مقدمه:</strong> یک‌کودک کم‌توان ذهنی، به عنوان یک فشار خردکننده روی والدین‌می‌باشد. در نتیجه آموزش مادران این کودکان از اهمیت بسزایی برخوردار است. یکی از فعالیت‌های مفید در این زمینه آموزش خوددلگرم‌سازی می‌باشد. بدین منظور مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی خوددلگرم‌سازی بر میزان تاب‌آوری و خوش‌بینی مادران دارای کودک کم‌توان ذهنی انجام گرفت. روش بررسی: به شیوه‌ نیمه آزمایشی پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل اجرا گردید. گروه نمونه شامل 24 نفر از مادران دارای کودک کم‌توان ذهنی یزد در سال 94-1393بودند، که به صورت داوطلبانه (غیرتصادفی) انتخاب گردیدند و در نهایت به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (در هر گروه 12نفر) جایگزین شدند. میزان تاب‌آوری و خوش‌بینی شرکت‌کنندگان در این پژوهش به ترتیب توسط پرسشنامه‌ تاب‌آوری کانر- دیویدسون (<span dir="LTR">CD-RISC</span>) و جهت‌گیری زندگی(<span dir="LTR">LOT</span>)&nbsp; در پیش آزمون و پس آزمون سنجیده شد و گروه آزمایش در 10 جلسه‌ 1:30 ساعته آموزش خوددلگرم سازی طی 10 هفته متمادی در روزهای یکشنبه در آموزشگاه تلاش یزد شرکت نمودند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کوورایانس چند متغیری (<span dir="LTR">MANCOVA</span>)، تحلیل کوورایانس یک متغیری (<span dir="LTR">ANCOVA</span>) با استفاده از نرم افزار <span dir="LTR">SPSS</span> نسخه22 استفاده شد.</p> <p dir="RTL"><strong>یافته‌ها:</strong> تحلیل کوواریانس بر روی داده‌ها نشان داد که جلسات آموزشی تاثیر معنی‌داری بر تاب‌آوری و خوش‌بینی گروه آزمایش داشته است(05/0<span dir="LTR">P<</span>).</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه‌گیری</strong>: آموزش خوددلگرم‌سازی می‌تواند به احتمال زیاد افزایش تاب‌آوری و خوش‌بینی را در پی داشته باشد.</p> <p dir="RTL"></p> <p><strong>Introduction:</strong> a retarded child is considered as a perishing pressure on the parents, hence, teaching these mothers is very important. One of the useful tasks to do for this, is teaching self-encouragement. The aim of the present study was to investigate the effectiveness of self-encouragement on resilience and optimism of mothers with mental retardation.</p> <p><strong>Methods:</strong> The method was semi-experimental, pretest-posttest with a control group. The sample group included 24 mothers from Yazd city in 1393-94 with mentally retarded children volunteering (non-randomly) for the study and finally divided into control and experimental groups (fifteen people each). The resilience and optimism of the participants were assessed using CD-RISK Connor-Davidson&rsquo;s resilience questionnaire and life orientation test LOT, respectively LOT and the experiment group was instructed the self-encouragement program for 1 sessions.</p> <p><strong>Results:</strong> Covariance analysis MANCOVA, ANCOVA in SPSS (ver. 22) of the data showed that the educational sessions had significant effect on resilience and optimism of the experimental group (p<<span dir="RTL">0/05</span>).</p> <p><strong>Conclusion:</strong> Accordingly, it can be concluded that teaching self-encouragement can lead to more resilience and optimism<span dir="RTL">.</span></p> <p></p> خوددلگرم‌سازی شوانکر, تاب‌آوری, خوش‌بینی, مادران کودکان کم‌توان ذهنی self-encouragement Shvankr, resilience, optimism, mothers mental retardation 159 174 http://tbj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1310-2&slc_lang=fa&sid=1 A Afkhami Aqda عباس افخمی عقدا afkhami.abbas@gmail.com Yes Shahid Bahonar University of Kerman. دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه باهنر، کرمان A Rahmati عباس رحمتی No Shahid Bahonar University of Kerman. دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه باهنر، کرمان M Fazilat-Pour مسعود فضیلت‌پور No Shahid Bahonar University of Kerman. دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه باهنر، کرمان