fa مطالعه استرس شغلی رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی شهر همدان در سال 1390 تخصصي Special كاربردي Applicable <p dir="RTL"><strong>مقدمه:</strong> امروزه استرس تبدیل به یک پدیده جهانی رو به رشدی شده است که تمامی گروههای شغلی و محیط<span dir="LTR">‌</span>های کاری را در تمام کشورها تحت تأثیر قرار می<span dir="LTR">‌</span>دهد. بر طبق مطالعات، رانندگی اتوبوس یکی از موقعیت<span dir="LTR">‌</span>های پر<span dir="LTR">‌</span>استرس شغلی می<span dir="LTR">‌</span>باشد. استرس می<span dir="LTR">‌</span>تواند از طریق تداخل با عملکرد ایمن راننده، منجر به بروز حادثه شود. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت استرس شغلی رانندگان اتوبوس<span dir="LTR">‌</span>های شرکت واحد شهر همدان انجام شد.</p> <p dir="RTL"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه مقطعی در بهار سال 1390 انجام شد. جامعه آماری، کلیه رانندگان شرکت واحد اتوبوس<span dir="LTR">‌</span>رانی شهر همدان بودند. تعداد 54 نفر با استفاده از روش نمونه<span dir="LTR">‌</span>گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. به منظور جمع<span dir="LTR">‌</span>آوری اطلاعات از پرسشنامه استرس شغلی فیلیپ ال رایس مورد استفاده قرار گرفت. آزمون<span dir="LTR">‌</span>های آماری مورد استفاده در تحلیل داده<span dir="LTR">‌</span>ها، شامل <span dir="LTR">t-test</span> و <span dir="LTR">ANOVA</span> بود.</p> <p dir="RTL"><strong>یافته‌ها: </strong>نتایج نشان داد 76% از رانندگان سطح استرس بالا، 16% سطح استرس متوسط و 8% سطح استرس پائین دارند و بیشترین همبستگی نمره استرس شغلی به ترتیب با روابط بین فردی و استرس فیزیکی به دست آمد. در این مطالعه رابطه استرس شغلی با خصوصیات دموگرافیک رانندگان از لحاظ آماری معنی<span dir="LTR">‌</span>دار نبود (05_/0<<span dir="LTR">P</span>).</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه</strong><strong><span dir="LTR">‌</span></strong><strong>گیری:</strong> سطح بالای استرس رانندگان، ضرورت اجرای یک برنامه جامع مدیریت استرس را در سطح سازمان نشان می<span dir="LTR">‌</span>دهد. رسیدگی به وضعیت ارتقاء و امنیت شغلی و برقراری امکان ارتباط مؤثر رانندگان با سرپرستان و فراهم کردن امکان مشارکت آنها در تصمیم<span dir="LTR">‌</span>گیری<span dir="LTR">‌</span>ها بایستی در اولویت اول با هدف بهبود وضعیت استرس شغلی رانندگان قرار<span dir="LTR">‌</span>گیرد.</p> <p><strong>Background<span dir="RTL">:</span></strong> Today, occupational stress has developed as a global phenomenon which is more affecting all occupational groups and workplaces in all countries. The bus driving job is one of the most stressful occupations. The main objective of this study was the assessment of occupational stress level in Hamadan city-bus drivers.</p> <p><strong>Method:</strong> This cross-sectional study was conducted in spring 1390. The participants, were all Hamadan city-bus drivers. Fifty four drivers were chosen using simple random sampling. The required data gathering was done using Philip el rice standard job stress questionnaire. Data analysis was per formed through Statistical tests such as t-test and one-way ANOVA.</p> <p><strong>Results:</strong> The results indicated that 76% of the drivers are at a high, 16% at a middle and 8% at a low stress level. Job stress score had highest correlation with interpersonal relationships and physical stress, respectively. Furthermore, the results showed that the relationship between job stress and demographic characteristics was not statistically significant (P>0.05).</p> <p><strong>Conclusion:</strong> High stress level in studied drivers indicated that implementation of a comprehensive stress management program is required. To improve the drivers&#39 occupational stress, job promotion and security, establish of effective relationship between drivers and supervisors and also providing the conditions for their participation in decision-making should gain a priority.</p> واژه‌های کلیدی: رانندگان اتوبوس, استرس شغلی, استرس فیزیکی, روابط بین فردی Keyword: City-bus drivers, Occupational stress, Physical stress, Interpersonal relationship. 24 32 http://tbj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-187&slc_lang=fa&sid=1 R Golmohamadi رستم گلمحمدی No Hamadan University of Medical sciences, Hamadan, Iran. دانشگاه علوم پزشکی همدان N Damyar نیلوفر دامیار damyar@umsha.ac.ir Yes Hamadan University of Medical sciences, Hamadan, Iran. دانشگاه علوم پزشکی همدان I Mohamadfam ایرج محمد فام No Hamadan University of Medical sciences, Hamadan, Iran. دانشگاه علوم پزشکی همدان J Faradmal جواد فردمال No Hamadan University of Medical sciences, Hamadan, Iran. دانشگاه علوم پزشکی همدان