fa بررسی تاثیر مداخلات ایمنی مبتنی بررفتار درکاهش اعمال ناایمن در یک شرکت خودروسازی تخصصي Special پژوهشي Research چکیده مقدمه: بر اساس مطالعات انجام شده، حدود 90درصد حوادث ناشی از کار در اثر رفتارهای ناایمن و خطای انسانی روی می دهند. لذا در سالهای اخیر، استفاده از تکنیک های ایمنی مبتنی بر رفتار با هدف کاهش حوادث، گسترش زیادی پیدا کرده است. روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی از نوع قبل و بعد، رفتارهای ناایمن کارگران یک شرکت خودروسازی با استفاده از مشاهده و روش نمونه گیری ایمنی مورد بررسی قرار گرفت. در فاز اول پس از تعریف انواع رفتارهای ناایمن، برای تعیین میزان و انواع آنها، 115کارگر انتخاب و تعداد9200 مشاهده انجام گردید. متغیرهای دموگرافیگ مرتبط با کارگران با استفاده از پرسشنامه جمع آوری گردید. در فاز دوم پس از مدت 3ماه از انجام مداخلات، شامل آموزش کارگران و سرپرستان، نصب علایم ایمنی و استفاده از تنبیه و تشویق، مشاهدات تکرار گردید. یافته ها: یافته های مطالعه نشان داد که در فاز اول رفتارهای ناایمن کارگران 09/13 درصد و در فاز دوم به 04/9 درصد کاهش یافت. از میان این رفتارها، عدم استفاده از وسایل حفاظت فردی و وضعیت ارگونومیکی نامناسب بیشترین فراوانی را دارا بود. میان تعداد رفتارهای ناایمن و سابقه حادثه قبلی (001/0P=) و سطح تحصیلات (04/0P=) ارتباط معناداری مشاهده شد. اما میان تعداد رفتارهای ناایمن با متغیرهای سن، سابقه کار، تعداد افراد تحت تکفل ارتباط معناداری مشاهده نگردید. نتیجه گیری:نتایج مطالعه نشان می دهد توسعه گرایش ایمنی مبتنی بر رفتار، یکی از راهکارهای اصلی کاهش رفتارهای ناایمن و در نتیجه آن کاهش نرخ وقوع حوادث، در صنایع کشور می باشد. Introduction: Inrecent years, with the aim of reducingaccidents, useofthe behavior-based safetytechniqueshas gained significance. Methods: In the present pre- and post-test design quasi–experimental study, the unsafe behaviors of the workers in a car- making factory were evaluated using observation and safety behavior samplingmethod. After description of the unsafe behavior and based on the result of a pilot study and sampling accuracy to %5, 115 workers were selected and a total number of 9200 unsafe behaviors were observed. A questionnaire was used to collect different related variables including personal characteristics. Inthe second phaseafter3 monthsofintervention, includingtrainingworkersandsupervisors, safetysignsand the useofpunishmentandencouragement, observationswere repeated. Results:The resultsindicatedthat workers inthe firstphase showed unsafebehavior up to13.9percent butinthe secondphasethe behaviordeclined to 9.04 percent. Amongthesebehaviors, poorergonomicconditionsandlackofprotective equipmenthad thehighestfrequency. The study detected the relation between the number of unsafe acts and level of education (p=0.04) as well as the history of accidents among the workers (P=0.001) as significant. The results showed the relation between the number of unsafe acts and age, duration of the employment and number of family as unsignificant. Conclusion:The resultsproved atendencyofbehavior-based safetyasthe mainstrategy forreducingthe unsafebehaviorand thuslowering theaccident rateinthe country. ایمنی, رفتارهای ناایمن, خودرو سازی Safety, Unsafe behaviors, Car- making factory 33 42 http://tbj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-93&slc_lang=fa&sid=1 T Askaripoor طالب عسکری پور askaripoor@semums.ac.ir Yes Semnan University of Medical Sciences, Damghan, Iran. دانشگاه علوم پزشکی سمنان MJ Jafari محمد جواد جعفری No Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی