fa رابطه دلبستگی به خدا با معناداری زندگی والدین کودکان کم توان ذهنی شهر زاهدان تخصصي Special پژوهشي Research مقدمه: تولد کودک کم توان ذهنی کیفیت زندگی والدین را تحت تأثیر خود قرار می دهد و پذیرش واقعیت ها، شکیبایی و تحمل هنگام رویارویی با مسائل و مشکلات بستگی زیادی به جهان بینی والدین و چگونگی ارتباط شان با جهان هستی (معنویت) دارد. در همین راستا هدف مطالعه حاضر بررسی رابطه دلبستگی به خدا با معنادری زندگی والدین کودکان کم توان ذهنی شهر زاهدان می باشد. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع توصیفی- همبستگی است و جمعیت مورد مطالعه آن والدین کودکان کم توان ذهنی مراجعه کننده به مرکز بهزیستی شهر زاهدان در بین ماه های مهر تا آذر 1391 بود که به صورت نمونه گیری هدفمند 125 نفر به عنوان نمونه مورد مطالعه قرار گرفتند. برای جمع آوری اطلاعات از دو پرسشنامه دلبستگی به خدا (لارسن و غباری بناب، 2009) و مقیاس معناداری زندگی (باتیستا و آلموند،1973) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون ضریب همبستگی اسپیرمن و رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار SPSS17استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که سطح دلبستگی به خداوند و معناداری زندگی والدین کودکان کم توان ذهنی بالاتر از میانگین بود و بین دلبستگی به خدا و تمامی ابعاد آن با معناداری زندگی این گروه از والدین رابطه مثبت و معناداری وجود داشت. هم چنین از بین ابعاد دلبستگی به خدا، ابعاد جوارجویی، پایگاه امن، پناهگاه امن، ادراک مثبت از خود و اضطراب جدایی قابلیت تبیین و پیش بینی معناداری زندگی این گروه از والدین را داشتند. نتیجه گیری: با توجه به محرز شدن نقش دلبستگی به خدا در معناداری زندگی والدین کودکان کم توان ذهنی، تشکیل جلسات معنویت درمانی و آموزش استفاده از شیوه های مقابله مذهبی در حذف و بر طرف نمودن استرس ها و معنادارسازی زندگی این گروه از والدین توسط سازمان ها و نهادهای مربوطه از قبیل بهزیستی، آموزش و پرورش کودکان استثنایی و صدا و سیما پیشنهاد می گردد. Introduction: Birth of a mentally-retarded child affectes the quality of life of parents, and accepting the facts, patience, and tolerance when dealing with problems depend greatly on the parents’ worldview. In this regard, the present study was planned to assess the relationship between appeal to God and meaningful life of parents of mentally retarded children in Zahedan city. Methods: This is a descriptive - correlational study and its population were parents of mentally-retarded children who had referred to Zahedan welfare organization between Septembers to November 2012 out of whom 125 parents were selected by targeted sampling method. The study instruments included measures of appeal style to God (Larson and Ghobari، 2009) and meaningful life scale (Battista & Almond, 1973). The scores were analyzed using Spearman correlation coefficient and multiple regression by SPSS17. Results: parent’s appeal to God and meaningful life were relatively desirable. There was a significant positive correlation between appeal to God and meaningful life. Multiple regression results showed that from subscales of appeal to God, maintaining proximity to God, God as a secure base, and positive own perception can explain and predict the meaningful life of these parents. Conclusion: Given a significant positive correlation between appeal to God and meaningful life, it is suggested including spirituality therapy sessions and teaching religious coping methods to reduce stress and thus make meaningful life in these parents by welfare, education of exceptional children, and radio and television organizations. دلبستگی به خدا, معناداری زندگی, والدین کودکان کم توان ذهنی Attachment to God, Meaningful life, Parent of children with Mental retardation 99 112 http://tbj.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-53&slc_lang=fa&sid=1 H Jenaabadi حسین جناابادی hjenaabadi@ped.usb.ac.ir Yes University of Sistan and Baluchestan دانشگاه سیستان و بلوچستان F Sabegi فرامرز سابقی No Semnan University دانشگاه سمنان