دوره 25، شماره 1 - ( فروردین و اردیبهشت 1405 )
جلد 25 شماره 1 صفحات 128-110 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.D.REC.1404.085
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
خرم نیا پگاه، مشتاقی سعید، هارون رشیدی همایون. اثربخشی رواندرمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر دشواری در تنظیم هیجان بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی. طلوع بهداشت. 1405; 25 (1) :110-128
دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول ، Moshtaghisaeed@iau.ac.ir
چکیده: (67 مشاهده)
مقدمه: اختلال شخصیت مرزی یکی از شایعترین اختلالات در روانپزشکی است. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی رواندرمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر مولفههای دشواری در تنظیم هیجان بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی انجام شد.
روش بررسی: روش پژوهش از نوع نیمهتجربی و طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه گواه با دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی کلینیک «مهر ایران» واقع در شهر تهران در زمستان 1404 بود. از این میان تعداد 30 نفر (15نفر گروه آزمایش و 15نفر گروه گواه) به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان Gratz & Roeme (2004) بود. مداخله آموزشی در طی 11 جلسه به صورت هفتهای دو جلسه 60 دقیقهای بر روی گروه آزمایش انجام شد. دادهها از طریق نرمافزار SPSS نسخه 26 با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند.
یافته‌ها: میانگین و انحرافمعیار نمره دشواری در تنظیم هیجان گروه آزمایش در پیشآزمون 59/9±70/120 و پسآزمون 73/7±50/97 تفاوت معنیدار داشت(01/0>P). اثر مداخله بر کاهش دشواری در تنظیم هیجان بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی معنیدار بود (01/0>P، 34/17=F، 63/0=ƞ) و این اثرات در دوره پیگیری پایدار ماند(01/0>P).
نتیجه‌گیری: با توجه به اینکه رواندرمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر بهبود دشواری در تنظیم هیجان بیماران اختلال شخصیت مرزی موثر بود، این روش به عنوان یک شیوه موثر مورد توجه درمانگران و متخصصین حوزه سلامت قرار گیرد.
این مقاله برگرفته از رساله دکتری در دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول است.
روش بررسی: روش پژوهش از نوع نیمهتجربی و طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه گواه با دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی کلینیک «مهر ایران» واقع در شهر تهران در زمستان 1404 بود. از این میان تعداد 30 نفر (15نفر گروه آزمایش و 15نفر گروه گواه) به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان Gratz & Roeme (2004) بود. مداخله آموزشی در طی 11 جلسه به صورت هفتهای دو جلسه 60 دقیقهای بر روی گروه آزمایش انجام شد. دادهها از طریق نرمافزار SPSS نسخه 26 با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند.
یافته‌ها: میانگین و انحرافمعیار نمره دشواری در تنظیم هیجان گروه آزمایش در پیشآزمون 59/9±70/120 و پسآزمون 73/7±50/97 تفاوت معنیدار داشت(01/0>P). اثر مداخله بر کاهش دشواری در تنظیم هیجان بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی معنیدار بود (01/0>P، 34/17=F، 63/0=ƞ) و این اثرات در دوره پیگیری پایدار ماند(01/0>P).
نتیجه‌گیری: با توجه به اینکه رواندرمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر بهبود دشواری در تنظیم هیجان بیماران اختلال شخصیت مرزی موثر بود، این روش به عنوان یک شیوه موثر مورد توجه درمانگران و متخصصین حوزه سلامت قرار گیرد.
این مقاله برگرفته از رساله دکتری در دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول است.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روان شناسی
دریافت: 1404/10/5 | پذیرش: 1404/11/15 | انتشار: 1405/8/10
دریافت: 1404/10/5 | پذیرش: 1404/11/15 | انتشار: 1405/8/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
