دوره 24، شماره 5 - ( اذر و دی 1404 )
جلد 24 شماره 5 صفحات 107-91 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دکترای تخصصی روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ، farzinbagheri73@gmail.com
چکیده: (385 مشاهده)
مقدمه: سرطان روده بزرگ یکی از بیماریهای تهدیدکننده زندگی است که علاوه بر پیامدهای جسمانی، سلامت روانی و اجتماعی بیماران را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی واقعیتدرمانی گروهی بر سلامت معنوی، حمایت اجتماعی ادراکشده، و استحکام روانی بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ انجام شد.
روش بررسی: پژوهش حاضر، شبهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی و حمایتی سرطان شهر تهران در سال 1403 بودند. 36 نفر از بیمارانی که از متخصص تشخیص قطعی سرطان روده را دریافت کرده بودند، با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در گروه آزمایش (18 نفر) و گروه کنترل (18 نفر) جایدهی شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل مقیاس سلامت معنوی، چندبعدی حمایت اجتماعی ادراکشده، و استحکام روانی بود. گروه آزمایش، 10 جلسه 60 دقیقهای واقعیتدرمانی گروهی را دریافت کردند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد واقعیتدرمانی گروهی به طور معناداری باعث افزایش سلامت مذهبی (73/42=F)، سلامت وجودی (44/61=F)، حمایت خانواده (98/45=F)، حمایت دوستان (77/53=F)، حمایت افراد مهم دیگر (88/43=F)، و استحکام روانی (01/48=F) بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ شده است (001/0>P).
نتیجهگیری: واقعیتدرمانی گروهی میتواند در ارتقای توانمندیهای روانشناختی، تقویت منابع حمایتی اجتماعی و افزایش تابآوری بیماران در مواجهه با بیماریهای تهدیدکننده زندگی مؤثر باشد. به نظر میرسد این رویکرد با تأکید بر مسئولیتپذیری فردی و بهبود روابط بینفردی، به سازگاری بهتر بیماران با شرایط بیماری و فرایند درمان کمک کند.
روش بررسی: پژوهش حاضر، شبهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی و حمایتی سرطان شهر تهران در سال 1403 بودند. 36 نفر از بیمارانی که از متخصص تشخیص قطعی سرطان روده را دریافت کرده بودند، با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در گروه آزمایش (18 نفر) و گروه کنترل (18 نفر) جایدهی شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل مقیاس سلامت معنوی، چندبعدی حمایت اجتماعی ادراکشده، و استحکام روانی بود. گروه آزمایش، 10 جلسه 60 دقیقهای واقعیتدرمانی گروهی را دریافت کردند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد واقعیتدرمانی گروهی به طور معناداری باعث افزایش سلامت مذهبی (73/42=F)، سلامت وجودی (44/61=F)، حمایت خانواده (98/45=F)، حمایت دوستان (77/53=F)، حمایت افراد مهم دیگر (88/43=F)، و استحکام روانی (01/48=F) بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ شده است (001/0>P).
نتیجهگیری: واقعیتدرمانی گروهی میتواند در ارتقای توانمندیهای روانشناختی، تقویت منابع حمایتی اجتماعی و افزایش تابآوری بیماران در مواجهه با بیماریهای تهدیدکننده زندگی مؤثر باشد. به نظر میرسد این رویکرد با تأکید بر مسئولیتپذیری فردی و بهبود روابط بینفردی، به سازگاری بهتر بیماران با شرایط بیماری و فرایند درمان کمک کند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روان شناسی
دریافت: 1404/4/17 | پذیرش: 1404/6/25 | انتشار: 1404/8/28
دریافت: 1404/4/17 | پذیرش: 1404/6/25 | انتشار: 1404/8/28
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |