دوره 24، شماره 6 - ( بهمن و اسفند 1404 )
جلد 24 شماره 6 صفحات 30-16 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.BOJNOURD.REC. 1404.012
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Akbari A, Mohammadzadeh Ebrahimi A, Esmaili F. A Comparison of the Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy and Compassion-Focused Therapy on Distress Tolerance among Women with Anxiety Symptoms. TB 2025; 24 (6) :16-30
URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-3859-fa.html
URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-3859-fa.html
اکبری اعظم، محمدزاده ابراهیمی علی، اسمعیلی فاطمه. مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان متمرکز بر شفقت بر تحمل پریشانیِ زنان دارای علائم اضطراب. طلوع بهداشت. 1404; 24 (6) :16-30
دانشگاه بجنورد ، a.mohammadzadeh@ub.ac.ir
چکیده: (2 مشاهده)
مقدمه: تحمل پریشانی بهعنوان یک سازه فراتشخیصی، نقش کلیدی در تداوم اختلالات اضطرابی دارد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) و درمان متمرکز بر شفقت (CFT) بر تحمل پریشانی در زنان دارای علائم اضطراب انجام شد.
روش بررسی: این پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان دارای علائم اضطراب مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر بجنورد در سال 1404 بود. ۴۵ نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در سه گروه ACT، CFT و کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب بک و مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر بود. گروههای آزمایش تحت ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای ACT و CFT قرار گرفتند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد.
یافتهها: نتایج تحلیل کواریانس نشان داد تفاوت معناداری بین گروهها در تحمل پریشانی (64/73=F، 001/0=P) و مؤلفههای آن وجود دارد(001/0>P). اندازه اثر مداخلات بین 78/0 تا 32/0 متغیر بود. نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که هر دو ACT و CFT بهطور معناداری موجب ارتقای نمره کل و تمامی مؤلفههای تحمل پریشانی نسبت به گروه کنترل شدند(001/0>P). اما تفاوت معناداری بین اثربخشی آنها مشاهده نشد(05/0<P).
نتیجهگیری: ACT و CFT مداخلاتی همارز و کارآمد برای بهبود ابعاد مختلف تحمل پریشانی در زنان مضطرب هستند. متخصصان بالینی می توانند از این پروتکلهای فراتشخیصی جهت ارتقاء تحمل پریشانی استفاده کنند.
روش بررسی: این پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان دارای علائم اضطراب مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر بجنورد در سال 1404 بود. ۴۵ نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در سه گروه ACT، CFT و کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب بک و مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر بود. گروههای آزمایش تحت ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای ACT و CFT قرار گرفتند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد.
یافتهها: نتایج تحلیل کواریانس نشان داد تفاوت معناداری بین گروهها در تحمل پریشانی (64/73=F، 001/0=P) و مؤلفههای آن وجود دارد(001/0>P). اندازه اثر مداخلات بین 78/0 تا 32/0 متغیر بود. نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که هر دو ACT و CFT بهطور معناداری موجب ارتقای نمره کل و تمامی مؤلفههای تحمل پریشانی نسبت به گروه کنترل شدند(001/0>P). اما تفاوت معناداری بین اثربخشی آنها مشاهده نشد(05/0<P).
نتیجهگیری: ACT و CFT مداخلاتی همارز و کارآمد برای بهبود ابعاد مختلف تحمل پریشانی در زنان مضطرب هستند. متخصصان بالینی می توانند از این پروتکلهای فراتشخیصی جهت ارتقاء تحمل پریشانی استفاده کنند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روان شناسی
دریافت: 1404/9/15 | پذیرش: 1404/11/20 | انتشار: 1404/6/10
دریافت: 1404/9/15 | پذیرش: 1404/11/20 | انتشار: 1404/6/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
