دوره 24، شماره 4 - ( مهر و آبان 1404 )
جلد 24 شماره 4 صفحات 52-34 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.ACECR.USC.REC.1403.177
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Kaghazgaran S, Saeidmanesh M, Sadeghieh T, Sadeghipour Meybodi M A, Dehghanizadeh M. Comparison of the Effectiveness of Existential Group Therapy and Psychoeducational Group Therapy on Mental Health and Suicide Resilience in Adolescent Girls. TB 2026; 24 (4) :34-52
URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-3826-fa.html
URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-3826-fa.html
کاغذگران سهیلا، سعیدمنش محسن، صادقیه طاهره، صادقی پور میبدی محمدعلی، دهقانیزاده مسلم. مقایسه اثربخشی گروه درمانی وجودی با گروه درمانی آموزش روانشناختی بر سلامت روان و تابآوری در برابر خودکشی نوجوانان دختر. طلوع بهداشت. 1404; 24 (4) :34-52
دانشگاه علم و هنر یزد ، m.saeidmanesh@yahoo.com
چکیده: (26 مشاهده)
مقدمه: خودکشی در نوجوانی معمولاً واکنشی به فشارهای شدید هیجانی، ناامیدی و ناتوانی در تنظیم مؤثر هیجان است. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی گروهدرمانی وجودی و آموزش روانشناختی بر سلامت روان و تابآوری در برابر خودکشی نوجوانان دختر انجام شد.
روش بررسی:این مطالعه به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل و سه ماه پیگیری اجرا شد. جامعه آماری شامل 45 دانشآموزان دختر 15-13 ساله شهر یزد بود. که بهطور در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایشی (هرکدام ۱۵ نفر) و یک گروه کنترل (۱۵ نفر) تقسیم شدند.گروهها پیش از مداخله با استفاده از پرسشنامههای سلامت عمومی و تابآوری در برابر خودکشی مورد سنجش قرار گرفتند. گروههای آزمایش مداخلات خود را در قالب گروهدرمانی وجودی یا آموزش روانشناختی دریافت کردند و مدت مداخله 3 ماه بود. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس با اندازهگیری مکرر و نرمافزار SPSS-26 تحلیل شد.
یافته ها: نتایج نشان داد مداخلات گروهدرمانی وجودی و آموزش روانشناختی تأثیر معناداری بر سلامت روان و تابآوری در برابر خودکشی دارند (05/0>P) بررسیها نشان داد که گروه درمان وجودی نسبت به آموزش روانشناختی بهبود بیشتری در هر دو متغیر داشت (05/0>P). نتایج پیگیری نشان داد که اثر این مداخلات تا حدی پایدار بود و بهبودهای مشاهدهشده در گروههای درمانی نسبت به گروه کنترل همچنان حفظ شد.
نتیجهگیری: بر اساس یافتهها، هر دو مداخله موجب بهبود سلامت روان و تابآوری در برابر خودکشی شدند، اما اثرات بلندمدت عمدتاً در گروه درمان وجودی حفظ شد، که نشاندهنده کارآمدی بیشتر آن در پیگیری است.
روش بررسی:این مطالعه به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل و سه ماه پیگیری اجرا شد. جامعه آماری شامل 45 دانشآموزان دختر 15-13 ساله شهر یزد بود. که بهطور در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایشی (هرکدام ۱۵ نفر) و یک گروه کنترل (۱۵ نفر) تقسیم شدند.گروهها پیش از مداخله با استفاده از پرسشنامههای سلامت عمومی و تابآوری در برابر خودکشی مورد سنجش قرار گرفتند. گروههای آزمایش مداخلات خود را در قالب گروهدرمانی وجودی یا آموزش روانشناختی دریافت کردند و مدت مداخله 3 ماه بود. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس با اندازهگیری مکرر و نرمافزار SPSS-26 تحلیل شد.
یافته ها: نتایج نشان داد مداخلات گروهدرمانی وجودی و آموزش روانشناختی تأثیر معناداری بر سلامت روان و تابآوری در برابر خودکشی دارند (05/0>P) بررسیها نشان داد که گروه درمان وجودی نسبت به آموزش روانشناختی بهبود بیشتری در هر دو متغیر داشت (05/0>P). نتایج پیگیری نشان داد که اثر این مداخلات تا حدی پایدار بود و بهبودهای مشاهدهشده در گروههای درمانی نسبت به گروه کنترل همچنان حفظ شد.
نتیجهگیری: بر اساس یافتهها، هر دو مداخله موجب بهبود سلامت روان و تابآوری در برابر خودکشی شدند، اما اثرات بلندمدت عمدتاً در گروه درمان وجودی حفظ شد، که نشاندهنده کارآمدی بیشتر آن در پیگیری است.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روان شناسی
دریافت: 1404/4/15 | پذیرش: 1404/6/22 | انتشار: 1404/12/10
دریافت: 1404/4/15 | پذیرش: 1404/6/22 | انتشار: 1404/12/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |