دوره 24، شماره 4 - ( مهر و آبان 1404 )                   جلد 24 شماره 4 صفحات 33-19 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه علم و فرهنگ ، samaneh_behzadpoor@yahoo.com
چکیده:   (195 مشاهده)
مقدمه: اختلال بازی اینترنتی یک نگرانی جدی در زمینه سلامت روان نوجوانان است و شناسایی مکانیزم‌های دخیل آن می‌توان جهت پیشگیری از آن راه‌گشا باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین نقش واسطه‌ای خودکنترلی در رابطه سبک‌های فرزند پروری ادراک شده و اختلال بازی اینترنتی در نوجوانان بود.
روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع توصیفیتحلیلی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش 200 نوجوان 12 تا 18 ساله ساکن شهر تهران در سال 1403 را شامل می‌شد که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. نوجوانان پرسش‌نامه‌های استاندارد سبک‌های فرزند پروری ادراک شده بوری، اختلال بازی اینترنتی و فرم کوتاه پرسش‌نامه خودکنترلی را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از آزمون‌های همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تحلیل شدند. برای تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها نیز از نرم‌افزار SPSS نسخه 28 استفاده شد.
یافته­ها: طبق نتایج بین سبک فرزند پروری سهل‌گیرانه (21/0-=r) و مستبدانه (38/0- =r) با خودکنترلی رابطه منفی معنادار وجود داشت(001/0>P). همچنین یافته‌های این پژوهش حاکی از رابطه مثبت معنادار بین سبک فرزندپروری سهل‌انگارانه (27/0=r) و مستبدانه (41/=r) با اختلال بازی اینترنتی بود (001/0>P). علاوه بر این بین اختلال بازی اینترنتی (35/0-=r) و خودکنترلی رابطه منفی معنادار وجود داشت (001/0>P) و مشخص شد که ظرفیت خودکنترلی در رابطه بین سبک فرزندپروری مستبدانه و سهل‌گیرانه با اختلال بازی اینترنتی نقش واسطه‌ای دار سهل‌گیرانه دارند(001/0>P).
نتیجه­گیری: نتایج پژوهش از نقش واسطه­ای خودکنترلی در رابطه بین سبک‌های فرزند پروری و اختلال بازی اینترنتی حمایت کرد و نشان داد اصلاح شیوه‌های فرزند پروری و تقویت مهارت خودکنترلی در کودکان می‌تواند در پیشگیری از این اختلال در نوجوانی مؤثر باشد.  


 
  |   |   متن کامل (HTML)  (91 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روان شناسی
دریافت: 1404/4/18 | پذیرش: 1404/6/22 | انتشار: 1404/12/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.