دوره 24، شماره 3 - ( مرداد و شهریور 1404 )                   جلد 24 شماره 3 صفحات 31-15 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.IAU.NAJAFABAD.REC.1401.128


XML English Abstract Print


، gorji@iaukhsh.ac.ir
چکیده:   (2144 مشاهده)
مقدمه: افسردگی پایدار در زنان تقریباً دو برابر مردان است و ارتباط نزدیکی با ویژگی‌های کمال‌گرایانه دارد. این اختلال مزمن با افت کیفیت زندگی، اختلال در عملکرد اجتماعی و افزایش خطر خودکشی همراه است. درمان مبتنی بر نظام خود(SST) یکی از روش‌های نوین و اختصاصی برای درمان افسردگی است. با وجود اثربخشی این روش در مطالعات بین‌المللی، تاکنون در ایران به صورت مستقل و ساختار یافته ارزیابی نشده و فرآیند بومی‌سازی آن آغاز نشده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی SST در افسردگی پایدار و کمال‌گرایی بود.
روش بررسی: این مطالعه نیمه ‌تجربی با طرح پیش‌آزمون‌ـ‌پس‌آزمون و گروه کنترل، روی 24 زن             ۲۰ تا ۵۰ ساله مبتـلا به افسردگی پایدار انجام شد که از مراکز مشاوره شهر اصفهـان و بر اساس ملاک‌های   DSM-5  و پرسشنامه CDRS انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به صورت هدفمند و تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هرکدام ۱۲ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش ۱۰ جلسه هفتگی درمان  SSTدریافت کرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه دیستایمی کرنل و کمال‌گرایی هیل بودند که روایی و پایایی آن‌ها در مطالعات داخلی تأیید شده است. ارزیابی‌ها در سه مرحله انجام شد و داده‌ها با تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج نشان داد میانگین نمره افسردگی پایدار و کمال‌گرایی در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل پس از اجرا به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (p<0.001). همچنین اندازه اثر بسیار بالا بود (η²>0.80) که بیانگر اثربخشی قوی مداخله است. این تغییرات در مرحله پیگیری نیز حفظ شد.
نتیجه­گیری: مطالعه نشان داد که بکارگیری SST می تواند در کاهش افسردگی پایدار و کمال گرایی بکار گرفته شود. 

 
متن کامل [PDF 717 kb]   (601 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (661 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روان شناسی
دریافت: 1404/3/22 | پذیرش: 1404/5/21 | انتشار: 1404/6/31

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.