دوره 24، شماره 2 - ( خرداد و تیر 1404 )
جلد 24 شماره 2 صفحات 30-15 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دکترای تخصصی روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ، farzinbagheri@modares.ac.ir
چکیده: (1057 مشاهده)
مقدمه: اختلالات روانی در دوران نوجوانی میتوانند رشد هیجانی، اجتماعی و تحصیلی فرد را تحت تأثیر قرار دهند. یکی از شایعترین این اختلالات، اختلال اضطراب اجتماعی است که میتواند باعث مشکلاتی در تعاملات بینفردی و کاهش کیفیت زندگی نوجوانان شود. پژوهش حاضر با هدف مقایسه هوش اخلاقی، افسردگی و سبکهای دلبستگی در نوجوانان مبتلا و غیرمبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی انجام شد.
روش بررسی: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع علی-مقایسهای است. جامعه آماری شامل دانشآموزان مقطع متوسطه دوم مناطق 2 و 6 استان تهران در سال 1403 بود. نمونه شامل 240 نفر نوجوان (120 نفر مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی و 120 نفر غیرمبتلا) بود که با نمونهگیری در دسترس و بر اساس نمره سیاهه اضطراب اجتماعی انتخاب شدند؛ افراد دارای نمره برابر یا بالاتر از یک انحراف معیار بالاتر از میانگین (نمره ≥ 33) به عنوان گروه مبتلا و دیگران به عنوان گروه غیرمبتلا تعیین شدند. شرکتکنندگان با استفاده از پرسشنامههای اضطراب اجتماعی، هوش اخلاقی، افسردگی بک و دلبستگی بزرگسالان مورد ارزیابی قرار گرفتند. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیره و تکمتغیره در نرمافزار SPSS نسخه 27 انجام شد.
یافتهها: براساس یافتههای بهدست آمده از این پژوهش، نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی هوش اخلاقی و سبک دلبستگی ایمن کمتری داشتند و از افسردگی و سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا بیشتری نسبت به نوجوانان غیرمبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی رنج میبردند که این اختلاف معنی دار بود (001/0P<).
نتیجهگیری: نوجوانان مبتلا به اضطراب اجتماعی، هوش اخلاقی پایینتر و دلبستگی ایمن ضعیفتری دارند و بیشتر دچار افسردگی و سبکهای دلبستگی ناسازگار (اجتنابی و دوسوگرا) هستند. این یافتهها اهمیت مداخلات هدفمند برای تقویت مهارتهای هیجانی-اجتماعی و کاهش نشانههای افسردگی در این گروه را برجسته میکند و بر نقش کلیدی خانواده و مدارس در ارتقای سلامت روان نوجوانان تأکید دارد.
روش بررسی: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع علی-مقایسهای است. جامعه آماری شامل دانشآموزان مقطع متوسطه دوم مناطق 2 و 6 استان تهران در سال 1403 بود. نمونه شامل 240 نفر نوجوان (120 نفر مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی و 120 نفر غیرمبتلا) بود که با نمونهگیری در دسترس و بر اساس نمره سیاهه اضطراب اجتماعی انتخاب شدند؛ افراد دارای نمره برابر یا بالاتر از یک انحراف معیار بالاتر از میانگین (نمره ≥ 33) به عنوان گروه مبتلا و دیگران به عنوان گروه غیرمبتلا تعیین شدند. شرکتکنندگان با استفاده از پرسشنامههای اضطراب اجتماعی، هوش اخلاقی، افسردگی بک و دلبستگی بزرگسالان مورد ارزیابی قرار گرفتند. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیره و تکمتغیره در نرمافزار SPSS نسخه 27 انجام شد.
یافتهها: براساس یافتههای بهدست آمده از این پژوهش، نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی هوش اخلاقی و سبک دلبستگی ایمن کمتری داشتند و از افسردگی و سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا بیشتری نسبت به نوجوانان غیرمبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی رنج میبردند که این اختلاف معنی دار بود (001/0P<).
نتیجهگیری: نوجوانان مبتلا به اضطراب اجتماعی، هوش اخلاقی پایینتر و دلبستگی ایمن ضعیفتری دارند و بیشتر دچار افسردگی و سبکهای دلبستگی ناسازگار (اجتنابی و دوسوگرا) هستند. این یافتهها اهمیت مداخلات هدفمند برای تقویت مهارتهای هیجانی-اجتماعی و کاهش نشانههای افسردگی در این گروه را برجسته میکند و بر نقش کلیدی خانواده و مدارس در ارتقای سلامت روان نوجوانان تأکید دارد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روان شناسی
دریافت: 1404/1/4 | پذیرش: 1404/3/17 | انتشار: 1404/6/20
دریافت: 1404/1/4 | پذیرش: 1404/3/17 | انتشار: 1404/6/20
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |