دوره 24، شماره 1 - ( فروردین و اردیبهشت 1404 )
جلد 24 شماره 1 صفحات 30-17 |
برگشت به فهرست نسخه ها
استادیار،گروه روانشناسی،موسسه ی آموزش عالی طلوع مهر، قم، ایران ، psyfarhan@gmail.com
چکیده: (1330 مشاهده)
مقدمه: با توجه به اهمیت سازگاری زناشویی درثبات و پایداری خانواده و در عین حال بهداشت روانی همسران و فرزندان، پژوهشگران بر شناسایی عوامل موثر بر رضایت و سازگاری زوجین تمرکز نکرده اند. درحالی که ارتقاء سطح رضایت وسازگاری زناشویی موجب استحکام خانواده و دوام زندگی مشترک میشود. راهبردهای شناختی - رفتاری از کارآمدی مناسبی برای کاهش تعارضات و بهبود رضایت و سازگاری زناشویی برخوردارند؛ بنابراین پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی زوجدرمانی گروهی مبتنی بر رویکرد رفتاردرمانی شناختی (CBT) بر رضایت و سازگاری زناشویی زوجین انجام شد.
روشبررسی: پژوهش حاضر تجربی از نوع پیشآزمون و پسآزمون همرا با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش افراد متأهل با مشکل وتعارضات زناشویی مراجعهکننده به مرکز مشاوره فرحان قم درسال 1402 بودندکه بهصورت نمونه گیری هدفمند انتخاب گردیدند و سپس براساس معیارهای ورود وخروج به صورت تصادفی در دوگروه کنترل وآزمایش جایگزین شدند. ابزارهای اندازهگیری پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپاینر وپرسشنامه رضایت زناشویی انریچ بودند. تعداد 60 نفر به صورت تصادفی در دو گروه 30 نفره تقسیم وگروه آزمایش، 10 جلسۀ درمانی را به صورت گروهی و هفتهای یکبار دریافت کردند. طول مدت جلسات 90 دقیقه بود.
نتایج:آزمون تحلیل واریانس جهت برسی اثربخشی درمان مبتنی برزوج درمانیگروهی مبتنی بر رویکرد CBT بررضایت وسازگاری زناشویی استفاده شد. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر زوج درمانیگروهی مبتنی بررویکردCBT بررضایت و سازگاری زناشویی تاثیر داشته است. همچنین اثراجرای درمان برهریک از متغیرهایوابسته بررسی شد. نتایج نشان دادکه در مرحله پس آزمون نسبت به گروه کنترل درمان مبتنی بر زوج درمانیگروهـی مبتنی بر رویکردCBT بر رضـایت وسازگاری زناشـویی تأثیردارد(۰۵/۰>P). بدین
صورتکهدرمانمبتنی برزوجدرمانی گروهیمبتنیبررویکرد CBT باعث افزایش رضایت و سازگاری زناشویی شده است.
نتیجه گیری: براساس نتایج بهدستآمده،پیشنهاد میشود اززوجدرمانی گروهی مبتنی بر رویکرد CBT برای افزایش رضایت و سازگاری زناشویی افراد متأهل استفاده شود.
روشبررسی: پژوهش حاضر تجربی از نوع پیشآزمون و پسآزمون همرا با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش افراد متأهل با مشکل وتعارضات زناشویی مراجعهکننده به مرکز مشاوره فرحان قم درسال 1402 بودندکه بهصورت نمونه گیری هدفمند انتخاب گردیدند و سپس براساس معیارهای ورود وخروج به صورت تصادفی در دوگروه کنترل وآزمایش جایگزین شدند. ابزارهای اندازهگیری پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپاینر وپرسشنامه رضایت زناشویی انریچ بودند. تعداد 60 نفر به صورت تصادفی در دو گروه 30 نفره تقسیم وگروه آزمایش، 10 جلسۀ درمانی را به صورت گروهی و هفتهای یکبار دریافت کردند. طول مدت جلسات 90 دقیقه بود.
نتایج:آزمون تحلیل واریانس جهت برسی اثربخشی درمان مبتنی برزوج درمانیگروهی مبتنی بر رویکرد CBT بررضایت وسازگاری زناشویی استفاده شد. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر زوج درمانیگروهی مبتنی بررویکردCBT بررضایت و سازگاری زناشویی تاثیر داشته است. همچنین اثراجرای درمان برهریک از متغیرهایوابسته بررسی شد. نتایج نشان دادکه در مرحله پس آزمون نسبت به گروه کنترل درمان مبتنی بر زوج درمانیگروهـی مبتنی بر رویکردCBT بر رضـایت وسازگاری زناشـویی تأثیردارد(۰۵/۰>P). بدین
صورتکهدرمانمبتنی برزوجدرمانی گروهیمبتنیبررویکرد CBT باعث افزایش رضایت و سازگاری زناشویی شده است.
نتیجه گیری: براساس نتایج بهدستآمده،پیشنهاد میشود اززوجدرمانی گروهی مبتنی بر رویکرد CBT برای افزایش رضایت و سازگاری زناشویی افراد متأهل استفاده شود.
واژههای کلیدی: زوجدرمانیگروهـی، درمان شناختـی-رفتـاری، CBT، رضایـت زناشوئی، سازگاری زناشوئی، زوجین
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روان شناسی
دریافت: 1403/9/28 | پذیرش: 1403/12/22 | انتشار: 1404/2/29
دریافت: 1403/9/28 | پذیرش: 1403/12/22 | انتشار: 1404/2/29
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |