دوره 24، شماره 1 - ( فروردین و اردیبهشت 1404 )
جلد 24 شماره 1 صفحات 16-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان ، dr.kamiab89@gmail.com
چکیده: (1415 مشاهده)
مقدمه: حمایت اجتماعی در دوران بارداری می‌تواند نقش بسیار مهمی در سلامت جسمی و روانی مادران داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه بین حمایت اجتماعی، نگرانی و اضطراب دوره بارداری با کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در زنان نخست زا طراحی شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی-همبستگی بر روی 100 زن باردار نخست زا مراجعه‌کننده به بیمارستان علی‌ابن ابیطالب و نیک نفس رفسنجان در سال 1402 با روش نمونه‌گیری در دسترس انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات چک لیست اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه های حمایت اجتماعی، نگرانی های دوره بارداری، اضطراب و کیفیت زندگی مرتبط با سلامتی بود. داده‌ها پس از جمع‌آوری با نرم افزار SPSS نسخه 24 و با استفاده از آزمون‌های آماری در سطح معناداری کمتر از 05/0 تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: میانگین سنی زنان باردار 65/5±16/30 سال بود. نتایج نشان داد به طور کلی بین حمایت اجتماعی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت (022/0= P) همبستگی مثبت و معنادار و بین حمایت اجتماعی و نگرانی دورن بارداری همبستگی معکوس و معناداری (001/0>P) وجود داشت. بر اساس نتایج رگرسیون خطی بین حمایت اجتماعی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت ارتباط معناداری وجود داشت (364/0β=،006/0P=)، اما بین نگرانی و اضطراب دوران بارداری و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت ارتباطی مشاهده نشد.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه که تنها حمایت اجتماعی می‌تواند به عنوان یک عامل در بهبود کیفیت زندگی مرتبط با سلامت و کاهش نگرانی دوران بارداری در زنان نخست زا عمل کند و بنابراین ایجاد شبکه‌های حمایتی قوی برای مادران باردار ضروری است تا آن‌ها بتوانند این دوره حساس را با آرامش بیشتری پشت سر بگذارند.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی-همبستگی بر روی 100 زن باردار نخست زا مراجعه‌کننده به بیمارستان علی‌ابن ابیطالب و نیک نفس رفسنجان در سال 1402 با روش نمونه‌گیری در دسترس انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات چک لیست اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه های حمایت اجتماعی، نگرانی های دوره بارداری، اضطراب و کیفیت زندگی مرتبط با سلامتی بود. داده‌ها پس از جمع‌آوری با نرم افزار SPSS نسخه 24 و با استفاده از آزمون‌های آماری در سطح معناداری کمتر از 05/0 تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: میانگین سنی زنان باردار 65/5±16/30 سال بود. نتایج نشان داد به طور کلی بین حمایت اجتماعی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت (022/0= P) همبستگی مثبت و معنادار و بین حمایت اجتماعی و نگرانی دورن بارداری همبستگی معکوس و معناداری (001/0>P) وجود داشت. بر اساس نتایج رگرسیون خطی بین حمایت اجتماعی و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت ارتباط معناداری وجود داشت (364/0β=،006/0P=)، اما بین نگرانی و اضطراب دوران بارداری و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت ارتباطی مشاهده نشد.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه که تنها حمایت اجتماعی می‌تواند به عنوان یک عامل در بهبود کیفیت زندگی مرتبط با سلامت و کاهش نگرانی دوران بارداری در زنان نخست زا عمل کند و بنابراین ایجاد شبکه‌های حمایتی قوی برای مادران باردار ضروری است تا آن‌ها بتوانند این دوره حساس را با آرامش بیشتری پشت سر بگذارند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |