دوره 23، شماره 5 - ( آذر و دی 1403 )
جلد 23 شماره 5 صفحات 49-34 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشگاه آزاد اسلامی،واحد اهواز ، Askary47@yahoo.com
چکیده: (942 مشاهده)
مقدمه:پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر بهبود کیفیت زندگی بر بهزیستی روانشناختی و سازگاری اجتماعی بیماران مبتلا به سرطان پستان انجام شد.
روش بررسی: مطالعۀ حاضر از نوع مداخلهای نیمه تجربی به صورت قبل و بعد و پیگیری دو ماهه در دو گروه آزمایش و کنترل بود. جامعۀ پژوهش تمامی بیماران سرطان پستان بودند که از شهریور تا بهمن سال 1402 در بیمارستان شهدای کارگر شهر یزد حضور داشتند. از بین بیماران، 31 نفر از آنان با روش نمونهگیری هدفمند برگزیده شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15=N) و کنترل (16=N) جایگزین شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، شامل فرم جمعیت شناختی، پرسشنامههای بهزیستی روانشناختی ریف-فرم کوتاه (RSPWB-18) و سازگاری اجتماعی (SAS) بود. دادهها نیز با استفاده از نرمافزار SPSS-21 و آزمونهای خیدو، واریانس یکطرفه، کلموگروف-اسمیرنوف و تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: درمان مبتنی بر کیفیت زندگی میتواند موجب افزایش بهزیستی روانشناختی (70/115=F) و سازگاری اجتماعی (78/45=F) در بیماران مبتلا به سرطان پستان شود(001/0>P). همچنین میزان اندازه اثر این درمان برای بهزیستی روانشناختی با 80% و سازگاری اجتماعی با 61% در حد خوب بود و تأثیر آن تا دو ماه پس از درمان ماندگار بود.
نتیجهگیری: نتایج حاکی از تأثیر درمان مبتنی بر کیفیت زندگی بر بهبود بهزیستی روانی و سازگاری اجتماعی بیماران سرطان پستان بود. بنابراین پیشنهاد میشود در کنار درمان روتین این بیماران از درمان مبتنی بر کیفیت زندگی برای ارتقای سلامت روانی-اجتماعی بیماران سرطان پستان استفاده شود.
این مقاله برگرفته از پایاننامۀ دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات است.
روش بررسی: مطالعۀ حاضر از نوع مداخلهای نیمه تجربی به صورت قبل و بعد و پیگیری دو ماهه در دو گروه آزمایش و کنترل بود. جامعۀ پژوهش تمامی بیماران سرطان پستان بودند که از شهریور تا بهمن سال 1402 در بیمارستان شهدای کارگر شهر یزد حضور داشتند. از بین بیماران، 31 نفر از آنان با روش نمونهگیری هدفمند برگزیده شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15=N) و کنترل (16=N) جایگزین شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، شامل فرم جمعیت شناختی، پرسشنامههای بهزیستی روانشناختی ریف-فرم کوتاه (RSPWB-18) و سازگاری اجتماعی (SAS) بود. دادهها نیز با استفاده از نرمافزار SPSS-21 و آزمونهای خیدو، واریانس یکطرفه، کلموگروف-اسمیرنوف و تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: درمان مبتنی بر کیفیت زندگی میتواند موجب افزایش بهزیستی روانشناختی (70/115=F) و سازگاری اجتماعی (78/45=F) در بیماران مبتلا به سرطان پستان شود(001/0>P). همچنین میزان اندازه اثر این درمان برای بهزیستی روانشناختی با 80% و سازگاری اجتماعی با 61% در حد خوب بود و تأثیر آن تا دو ماه پس از درمان ماندگار بود.
نتیجهگیری: نتایج حاکی از تأثیر درمان مبتنی بر کیفیت زندگی بر بهبود بهزیستی روانی و سازگاری اجتماعی بیماران سرطان پستان بود. بنابراین پیشنهاد میشود در کنار درمان روتین این بیماران از درمان مبتنی بر کیفیت زندگی برای ارتقای سلامت روانی-اجتماعی بیماران سرطان پستان استفاده شود.
این مقاله برگرفته از پایاننامۀ دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات است.
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
روان شناسی
دریافت: 1403/4/14 | پذیرش: 1403/6/6 | انتشار: 1403/10/10
دریافت: 1403/4/14 | پذیرش: 1403/6/6 | انتشار: 1403/10/10
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |