دوره 23، شماره 4 - ( مهر و آبان 1403 )
جلد 23 شماره 4 صفحات 43-31 |
برگشت به فهرست نسخه ها
گرمسار، ایران ، Apirkhaefi@gmail.com
چکیده: (1535 مشاهده)
مقدمه: فشارخون بالا یکی از شایعترین بیماریهای مزمن است که اگر به درستی مدیریت نگردد، علاوه بر سلامت جسمی موجب کاهش وضعیت روانی و کارآمدی افراد میشود. از اینرو، هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان گروهی شناختی-رفتاری بر افسردگی و خودکارآمدی بیماران مبتلا به فشارخون بالا بود.
روش بررسی: مطالعۀ حاضر از نوع مداخلهای نیمه تجربی و به صورت پیشآزمون، پس آزمون در دو گروه آزمایش و کنترل و با پیگیری 90 روزه بود. جامعۀ پژوهش تمامی بیماران فشارخون بالا مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر تهران در سال 1402 بود که 38 نفر از آنان با روش نمونهگیری هدفمند برگزیده شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل فرم جمعیت شناختی، پرسشنامههای افسردگی بک (BDI-II) و خودکارآمدی عمومی (GSE-17) بود. دادهها نیز استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر با سطح معناداری 05/0 و با نرمافزار SPSS-21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: درمان گروهی شناختی-رفتاری در کاهش افسردگی (6/78=F، 001/0>P) و افزایش خودکارآمدی (7/12=F، 001/0>P) بیماران مبتلا به فشارخون بالا اثربخش بود. میزان اندازه اثر درمان شناختی-رفتاری در افسردگی 70% و خودکارآمدی 27% بود و ماندگاری تأثیر آن تا سه ماه پس از درمان برقرار بود.
نتیجهگیری: نتایج حاکی از آن بود که درمان شناختی-رفتاری میتواند موجب بهبود افسردگی و افزایش خودکارآمدی روانی در بیماران مبتلا به فشارخون بالا شود. بنابراین میتوان از روش درمان کم هزینه و مقرون به صرفه در کنار درمان روتین (دارو) بیماران مبتلا به فشارخون بالا، برای افزایش سلامت روانی این بیماران استفاده نمود.
این مقاله برگرفته از پایاننامۀ دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات است.
روش بررسی: مطالعۀ حاضر از نوع مداخلهای نیمه تجربی و به صورت پیشآزمون، پس آزمون در دو گروه آزمایش و کنترل و با پیگیری 90 روزه بود. جامعۀ پژوهش تمامی بیماران فشارخون بالا مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر تهران در سال 1402 بود که 38 نفر از آنان با روش نمونهگیری هدفمند برگزیده شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل فرم جمعیت شناختی، پرسشنامههای افسردگی بک (BDI-II) و خودکارآمدی عمومی (GSE-17) بود. دادهها نیز استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر با سطح معناداری 05/0 و با نرمافزار SPSS-21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: درمان گروهی شناختی-رفتاری در کاهش افسردگی (6/78=F، 001/0>P) و افزایش خودکارآمدی (7/12=F، 001/0>P) بیماران مبتلا به فشارخون بالا اثربخش بود. میزان اندازه اثر درمان شناختی-رفتاری در افسردگی 70% و خودکارآمدی 27% بود و ماندگاری تأثیر آن تا سه ماه پس از درمان برقرار بود.
نتیجهگیری: نتایج حاکی از آن بود که درمان شناختی-رفتاری میتواند موجب بهبود افسردگی و افزایش خودکارآمدی روانی در بیماران مبتلا به فشارخون بالا شود. بنابراین میتوان از روش درمان کم هزینه و مقرون به صرفه در کنار درمان روتین (دارو) بیماران مبتلا به فشارخون بالا، برای افزایش سلامت روانی این بیماران استفاده نمود.
این مقاله برگرفته از پایاننامۀ دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات است.
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
روان شناسی
دریافت: 1403/3/13 | پذیرش: 1403/6/28 | انتشار: 1403/8/28
دریافت: 1403/3/13 | پذیرش: 1403/6/28 | انتشار: 1403/8/28
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |