دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان ، mammadsafarian@Gmail.com
چکیده: (206 مشاهده)
مقدمه: بیماریهای ایسکمیک قلبی، مهمترین علت مرگ و میر در سراسر جهان میباشند که بر روی کیفیت زندگی بیماران مبتلا تاثیر میگذارند. در ایران نیز بیماریهای ایسکمیک قلبی، اولین علت مرگ و میر در افراد بالاتر از 35 سال میباشد. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش سبک زندگی برکیفیت زندگی بیماران مبتلا به بیماریهای ایسکمیک قلبی میباشد.
روش بررسی: این مطالعه به روش نیمهتجربی با استفاده از طرح پیشآزمون و پسآزمون و با گروههای آزمایش و کنترل صورت پذیرفت. جامعهی آماری شامل کلیه بیماران مبتلا به ایسکمیک قلبی بستری در بخش CCU بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) رفسنجان در سال 1398 بود. حجم نمونه 30 نفر در هر گروه مشخص گردیدجهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامهی سه قسمتی (اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامهی کیفیت زتدگی فرانس و پاورس(۱۹۹۹) و پرسشنامهی مینه سوتا MLHFQ) استفاده شد. ابتدا بصورت پیش ازمون از هر دو گروه آزمایش و کنترل پرسشنامه های مذکور تکمیل ،سپس به گروه آزمایش ۵جلسه ۴۵دقیقه ی آموزش داده شد وبعد از دو هفته مجددا ازهر دو گروه با استفاده از همان پرسشنامه ها پس آزمون گرفته شد. اطلاعات پس از جمع آوری توسط نرم افزار SPSS تحت نسخه ۲۱آنالیز شد. و ازآزمونهای کولموگروف- اسمیرونوف، T مستقل، و تحلیل کواریانس استفاده گردید.
یافتهها: میانگین سنی افراد نمونه 81/12±73/59 سال و میانگین مدت ابتلا به بیماری کرونروی 50/2598±38/1953 روز بود. نتایج نشان داد، بعد از مداخله نمرات مربوط به کیفیت زندگی فرانس و پاورس از میانگین ۸/۱۷به ۱۹/۲۱افزایش و همچنین میانگین نمره کیفیت زندگی مینه سوتا از 68/26 به 52/۲۳ کاهش پیدا نمودکه نشانه بهبود شاخص مذکور می باشد.
نتیجه گیری: یافته های مطالعهی حاضر نشان داد تلاش های مداخله ای در راستای بهبود کیفیت زندگی در بیماران ایسکمی قلبی، مهم و ضروری می باشد. جهت ارتقای کیفیت زندگی و نهایتا کنترل بیماری قلبی، بکار گیری برنامه آموزشی که در این مطالعه طراحی و به کار گرفته شده است، به عنوان یک الگو توصیه می شود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومى دریافت: 1401/8/23 | پذیرش: 1401/12/14 | انتشار: 1402/8/20