دوره 14، شماره 6 - ( ویژه نامه بهمن و اسفند 1394 )                   جلد 14 شماره 6 صفحات 200-213 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد ، maliha.pourshaban@gmail.com
چکیده:   (2605 مشاهده)

مقدمه: پسماندهای دارویی در گروه آلاینده­های نوظهور قرار دارند. این مواد با روش­های متعارف تصفیه ی آب و فاضلاب، بهطورکامل حذف نمی­شوند. داروها و متابولیت­های آن ها­، به­علّت ایجاد خطرات احتمالی و سمیّت برای انسان و محیط، بایستی از منابع آبی حذف گردند. در این تحقیق، حذف فتوکاتالیستی استامینوفن از محلول­های آبی، توسط زئولیت X اصلاح شده با TiO2 (TiO2/زئولیت X)، مورد بررسی قرار گرفت.

روش­بررسی: روش این تحقیق، تجربی بوده و در مقیاس آزمایشگاهی انجام شد. جهت حذف استامینوفن از محلول­های آبی، از فتوکاتالیست TiO2/زئولیت X، تحت تابش UV-C (فرآیند UV/TiO2-X) استفاده گردید. غلظت استامینوفن محلول­ها با روش طیف­سنجی فرابنفش-مرئی در  طول موج 243 نانومتراندازه­گیری شد. شرایط بهینه از نظر pH محلول، دوز فتوکاتالیست، غلظت استامینوفن و زمان واکنش تعیین و سینتیک تجزیه، مورد بررسی قرار گرفت.

یافته­ها: نتایج نشان داد که بیشترین حذف استامینوفن (45/95%) مربوط به غلظت اوّلیۀ 1­ میلی گرم بر لیتر در pH خنثی و 500 میلی گرم بر لیتر دوز کاتالیست پس از گذشت زمان ­75 دقیقه از شروع واکنش بوده است. با کاهش غلظت استامینوفن میزان حذف آن، افزایش یافت. سرعت واکنش تجزیه، از مدل سینتیک درجه اوّل کاذب با ثابت سرعت min-1 01446/0 پیروی نمود.

نتیجه­گیری: روش فتوکاتالیستی UV/TiO2-X در حذف استامینوفن از محلول­های آبی، دارای کارایی بسیار بالایی بوده و قابل توصیه است.

متن کامل [PDF 337 kb]   (673 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۳/۱۰/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۳/۱۱/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۲/۲۲