دوره 12، شماره 4 - ( ویژه نامه بهداشت محیط 1392 )                   جلد 12 شماره 4 صفحات 163-174 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Goli A, Shabani M, Talaie A. Comparison of Biological and Bio-electrochemical Methods to Treat Wastewater Contaminated with Formaldehyde. TB. 2014; 12 (4) :163-174
URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-1725-fa.html
گلی امین، شعبانی محبوبه، طالبی امیر رضا. مقایسه روش بیولوژیکی و بیوالکتروشیمیایی در تصفیه فاضلابهای حاوی فرمالدوئید. طلوع بهداشت. 1392; 12 (4) :163-174

URL: http://tbj.ssu.ac.ir/article-1-1725-fa.html


دانشجوی دکتری موسسه آموزش عالی جامی اصفهان ، atalaie@jami.ac.ir
چکیده:   (733 مشاهده)
چکیده مقدمه: رشد سریع صنعت و تکنولوژی در چند سده اخیر و افزایش استانداردهای زندگی باعث شده است که تحقیقات مختلفی جهت یافتن روشهای اقتصادی و کارآمدترتصفیه فاضلاب انجام پذیرد.اگرچه تحقیقات زیادی بر روی دو روش بیولوژیکی و الکتروشیمیایی در حذف آلاینده های سمی صورت پذیرفته است، لیکن ترکیب این دو روش تاکنون مورد بررسی دقیق قرار نگرفته است. هدف از این مطالعه مقایسه مابین راندمان راکتور رشد چسبیده مستغرق و راکتور بیوالکتروشیمیایی (ترکیبی از روش الکتروشیمیایی و راکتور رشد چسبیده مستغرق) بود. روش بررسی: راکتورهای بیولوژیک و بیوالکتروشیمیایی به صورت جداگانه برای تصفیه فاضلاب آلوده به فرمالدوئید برای مدتی طولانی مورد پایش قرار گرفتند. جهت بررسی تاثیر عبور جریان الکتریکی بر روی میکروارگانیسم ها و راندمان سیستم بیولوژیکی از الکترودهای گرافیتی استفاده گردید و راندمان سیستم بطور مداوم مورد پایش قرار گرفت. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که راکتور بیولوژیکی رشد چسبیده مستغرق، قادر به حذف 88% فرمالدوئید ورودی به سیستم بود. لیکن با نصب الکترود ها و عبور جریان برق از آن راندمان آن به 85% کاهش یافت. غلظت میکروارگانیسم ها در راکتور بیوالکتروشیمیایی نیز در مقایسه با راکتور بیولوژیک به مراتب کمتر بود. نتایج این تحقیق نشان داد که جریان الکتریکی عبوری از راکتور الکتروبیوشیمیایی رابطه ای معکوس با راندمان حذف فرمالدوئید دارد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که راکتور بیوالکتروشیمیایی و بیولوژیکی در ولتاژ های پایین توانایی تقریباً یکسانی در حذف فرمالدوئید از فاضلاب دارند، با این حال مقدار انرژی مورد نیاز راکتور بیوالکتروشیمیایی بیش از مقدار مورد نیاز راکتور بیولوژیکی است. در ولتاژهای بالا نیز توانایی این راکتور در حذف آلاینده ها به شدت کاهش می یابد. لذا در این مطالعه نتیجه گیری شد که با دانش کنونی روشهای بیوالکتروشیمیایی مقرون به صرفه نیستند
متن کامل [PDF 304 kb]   (204 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۴/۷/۲۱ | پذیرش: ۱۳۹۴/۷/۲۱ | انتشار: ۱۳۹۴/۷/۲۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/کلیه حقوق این وب سایت متعلق به طلوع بهداشت یزد می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Tolooebehdasht

Designed & Developed by : Yektaweb